Anhang — Konkordanztabelle (Παράρτημα · Πίνακας Αντιστοίχισης)

Κατά τον θάνατο του προσώπου η περιουσία του ως σύνολο (κληρονομία) περιέρχεται από τον νόμο ή από διάταξη τελευταίας βούλησης (διαθήκη, κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου) σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα (κληρονόμοι).

Η κληρονομική διαδοχή από τον νόμο επέρχεται όταν δεν υπάρχει διάταξη τελευταίας βούλησης ή όταν η διαδοχή από αυτή ματαιωθεί ολικά ή μερικά.

Mit dem Tod einer Person geht ihr Vermögen als Ganzes (Nachlass) kraft Gesetzes oder aufgrund einer Verfügung von Todes wegen (Testament, Erbvertrag von Todes wegen) auf eine oder mehrere Personen (Erben) über.

Die gesetzliche Erbfolge tritt ein, wenn keine Verfügung von Todes wegen vorhanden ist oder wenn die Erbfolge aus dieser ganz oder teilweise vereitelt wird.

Ο κληρονομούμενος μπορεί με διαθήκη, χωρίς να εγκαταστήσει κληρονόμο, να αποκλείσει από την εξ αδιαθέτου διαδοχή ορισμένο συγγενή ή τον σύζυγο, με την επιφύλαξη των διατάξεων για τη νόμιμη μοίρα.

Der Erblasser kann durch Testament, ohne einen Erben einzusetzen, einen bestimmten Verwandten oder den Ehegatten von der gesetzlichen Erbfolge ausschließen, vorbehaltlich der Vorschriften über den Pflichtteil.

Ο κληρονομούμενος μπορεί με διάταξη τελευταίας βούλησης να προσπορίσει σε κάποιον περιουσιακή ωφέλεια, χωρίς να τον εγκαταστήσει κληρονόμο (κληροδοσία).

Der Erblasser kann durch Verfügung von Todes wegen jemandem einen Vermögensvorteil zuwenden, ohne ihn als Erben einzusetzen (Vermächtnis).

Ο κληρονομούμενος μπορεί με διάταξη τελευταίας βούλησης να υποχρεώσει τον κληρονόμο ή τον κληροδόχο σε παροχή, χωρίς να προσπορίσει σε άλλον δικαίωμα σε αυτή την παροχή (τρόπος).

Der Erblasser kann durch Verfügung von Todes wegen den Erben oder den Vermächtnisnehmer zu einer Leistung verpflichten, ohne einem anderen ein Recht auf diese Leistung zuzuwenden (Auflage).

Η σύνταξη διαθήκης από περισσοτέρους με την ίδια πράξη μπορεί να ισχύσει ως κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της τελευταίας· διαφορετικά είναι άκυρη.

Die Errichtung eines Testaments durch mehrere Personen in derselben Urkunde kann als Erbvertrag von Todes wegen wirksam sein, sofern dessen Voraussetzungen vorliegen; andernfalls ist sie nichtig.

Διαθήκη, για τη σύνταξη της οποίας δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις των άρθρων 1719 έως 1751, είναι άκυρη εφόσον ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά.

Ein Testament, bei dessen Errichtung die Vorschriften der Artikel 1719 bis 1751 nicht eingehalten wurden, ist nichtig, sofern das Gesetz nichts anderes bestimmt.

Ανίκανοι να συντάσσουν διαθήκη είναι: 1. οι ανήλικοι που δεν έχουν συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος· 2. όσοι βρίσκονται σε δικαστική συμπαράσταση με πλήρη στέρηση της δικαιοπρακτικής τους ικανότητας ή με ρητή στέρηση της ικανότητας να συντάσσουν διαθήκη· 3. όσοι κατά τον χρόνο σύνταξης της διαθήκης δεν έχουν συνείδηση των πράξεών τους ή βρίσκονται σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής τους. Η ανικανότητα των συμπαραστατουμένων αρχίζει από τη στιγμή που υποβλήθηκε η αίτηση ή συντάχθηκε η πράξη για την αυτεπάγγελτη εισαγωγή της υπόθεσης προς συζήτηση, με βάση τις οποίες διατάχθηκε η υποβολή στη δικαστική συμπαράσταση.

Zur Errichtung eines Testaments unfähig sind: 1. Minderjährige, die das sechzehnte Lebensjahr nicht vollendet haben; 2. wer unter gerichtlicher Betreuung mit vollständiger Entziehung der Geschäftsfähigkeit oder mit ausdrücklicher Entziehung der Testierfähigkeit steht; 3. wer im Zeitpunkt der Testamentserrichtung kein Bewusstsein seiner Handlungen hat oder sich in einer seelischen oder geistigen Störung befindet, die die Willensbildung entscheidend einschränkt. Die Unfähigkeit der Betreuten beginnt mit dem Zeitpunkt, in dem der Antrag gestellt oder die Verfügung über die Einleitung des Verfahrens von Amts wegen errichtet wurde, aufgrund derer die Unterstellung unter die gerichtliche Betreuung angeordnet wurde.

Αν ο συμπαραστατούμενος, από τον οποίον είχε αφαιρεθεί ρητά η ικανότητα να συντάσσει διαθήκη, συνέταξε διαθήκη προτού καταστεί τελεσίδικη η απόφαση που τον υπέβαλε σε δικαστική συμπαράσταση, η μεταγενέστερη τελεσιδικία της απόφασης δεν επιδρά στο κύρος της διαθήκης, αν ο διαθέτης απεβίωσε πριν από την τελεσιδικία. Αν ο συμπαραστατούμενος συνέταξε διαθήκη μετά την υποβολή της αίτησης για άρση της δικαστικής συμπαράστασης ή την έκδοση της πράξης, με την οποία εισάγεται αυτεπαγγέλτως η υπόθεση της άρσης στο δικαστήριο, και απεβίωσε πριν από την τελεσιδικία της απόφασης με την οποία το δικαστήριο προέβη στην άρση της συμπαράστασης, θεωρείται ότι ήταν ικανός προς σύνταξη διαθήκης.

Hat der Betreute, dem die Testierfähigkeit ausdrücklich entzogen worden war, ein Testament errichtet, bevor die ihn unter gerichtliche Betreuung stellende Entscheidung rechtskräftig wurde, so berührt der spätere Eintritt der Rechtskraft die Wirksamkeit des Testaments nicht, wenn der Erblasser vor Eintritt der Rechtskraft verstorben ist. Hat der Betreute ein Testament errichtet, nachdem der Antrag auf Aufhebung der gerichtlichen Betreuung gestellt oder die Verfügung erlassen wurde, mit der das Aufhebungsverfahren von Amts wegen bei Gericht eingeleitet wird, und ist er vor Rechtskraft der Entscheidung verstorben, mit der das Gericht die Betreuung aufgehoben hat, so gilt er als testierfähig.

Η ιδιόγραφη διαθήκη γράφεται ολόκληρη με το χέρι του διαθέτη, χρονολογείται και υπογράφεται από αυτόν. Από τη χρονολογία πρέπει να προκύπτουν η ημέρα, ο μήνας και το έτος.

Η ιδιόγραφη διαθήκη δεν υποβάλλεται σε κανέναν άλλο τύπο.

Ψευδής, εσφαλμένη ή ελλιπής χρονολογία δεν επάγεται μόνη της ακυρότητα της ιδιόγραφης διαθήκης.

Απλές προσθήκες σε περιθώριο ή σε υστερόγραφο υπογράφονται από τον διαθέτη, διαφορετικά θεωρούνται σαν να μην έχουν γραφεί. Διαγραφές, παρεγγραφές, ξύσματα ή άλλα τέτοια εξωτερικά ελαττώματα περιγράφονται από τον συμβολαιογράφο που δημοσίευσε τη διαθήκη και μπορούν να επιφέρουν ολικά ή μερικά την ακυρότητα της διαθήκης.

Das eigenhändige Testament wird vom Erblasser vollständig mit der Hand geschrieben, datiert und unterschrieben. Aus der Datierung müssen Tag, Monat und Jahr hervorgehen.

Das eigenhändige Testament unterliegt keiner weiteren Form.

Eine unrichtige, fehlerhafte oder unvollständige Datierung führt für sich allein nicht zur Nichtigkeit des eigenhändigen Testaments.

Bloße Zusätze am Rand oder in einem Nachsatz sind vom Erblasser zu unterschreiben; andernfalls gelten sie als nicht geschrieben. Streichungen, Einfügungen, Rasuren oder ähnliche äußere Mängel werden von dem Notar beschrieben, der das Testament veröffentlicht hat, und können die Nichtigkeit des Testaments ganz oder teilweise herbeiführen.

Η ιδιόγραφη διαθήκη μπορεί να κατατεθεί από τον διαθέτη αυτοπροσώπως σε συμβολαιογράφο για φύλαξη κατά τις κοινές διατάξεις για την κατάθεση των εγγράφων.

Das eigenhändige Testament kann vom Erblasser höchstpersönlich bei einem Notar zur Verwahrung nach den allgemeinen Vorschriften über die Hinterlegung von Urkunden hinterlegt werden.

Ο ανήλικος και όποιος δεν είναι ικανός να διαβάζει χειρόγραφα δεν μπορούν να συντάξουν ιδιόγραφη διαθήκη.

Der Minderjährige und wer nicht fähig ist, Handschriften zu lesen, können kein eigenhändiges Testament errichten.

Ιδιόγραφη διαθήκη, η οποία καταρτίζεται από πρόσωπα που περιθάλπονται σε φορείς παροχής υπηρεσιών υγείας ή κοινωνικής φροντίδας κατά τη διάρκεια της περίθαλψής τους ή εντός τριών (3) μηνών από τη διακοπή της για οποιονδήποτε λόγο, είναι άκυρη κατά το μέρος που με αυτήν εγκαθίστανται κληρονόμοι νομικά ή φυσικά πρόσωπα που συνδέονται με τους φορείς αυτούς καθώς και συγγενείς προσώπων αυτών σε ευθεία γραμμή απεριόριστα ή έως τον τρίτο βαθμό σε πλάγια γραμμή εξ αίματος ή εξ αγχιστείας ή ο σύζυγος ή σύντροφος με σύμφωνο συμβίωσης, εκτός αν πρόκειται για πρόσωπα που θα περιλαμβάνονταν στους εξ αδιαθέτου κληρονόμους.

Ein eigenhändiges Testament, das von Personen errichtet wird, die in Einrichtungen der Gesundheitsversorgung oder der sozialen Fürsorge betreut werden, während der Dauer ihrer Betreuung oder innerhalb von drei (3) Monaten nach deren Beendigung aus welchem Grund auch immer, ist insoweit nichtig, als darin juristische oder natürliche Personen, die mit diesen Einrichtungen verbunden sind, sowie deren Verwandte in gerader Linie unbeschränkt oder bis zum dritten Grad in der Seitenlinie, blutsverwandt oder verschwägert, oder der Ehegatte oder der Partner aus einem Lebenspartnerschaftsvertrag als Erben eingesetzt werden, es sei denn, es handelt sich um Personen, die zu den gesetzlichen Erben zählen würden.

Η δημόσια διαθήκη συντάσσεται με δήλωση από τον διαθέτη της τελευταίας του βούλησης ενώπιον συμβολαιογράφου, ενώ είναι παρόντες δύο (2) μάρτυρες ή δεύτερος συμβολαιογράφος και ένας (1) μάρτυρας κατά τις διατάξεις των άρθρων 1726 έως 1738.

Das öffentliche Testament wird durch Erklärung des letzten Willens des Erblassers vor einem Notar errichtet, in Anwesenheit von zwei (2) Zeugen oder eines zweiten Notars und eines (1) Zeugen, nach den Vorschriften der Artikel 1726 bis 1738.

Ως μάρτυρες για σύνταξη διαθήκης δεν μπορούν να συμπράττουν:

1. όποιοι δεν έχουν καθόλου όραση ή ακοή· 2. συνεργάτες ή υπάλληλοι του συμβολαιογράφου· 3. οι ανήλικοι που δεν έχουν συμπληρώσει το δέκατο έκτο έτος· 4. όποιοι δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα.

Als Zeugen bei der Errichtung eines Testaments können nicht mitwirken:

1. wer über keinerlei Seh- oder Hörvermögen verfügt; 2. Mitarbeiter oder Angestellte des Notars; 3. Minderjährige, die das sechzehnte Lebensjahr nicht vollendet haben; 4. wer die griechische Sprache nicht beherrscht.

Ο διαθέτης δηλώνει προφορικά την τελευταία του βούληση ενώπιον του συμβολαιογράφου και των λοιπών προσώπων που συμπράττουν. Ο διαθέτης μπορεί να υπαγορεύει από σχέδιο ή να κάνει χρήση σημειώσεων. Σε περίπτωση σοβαρής αναπηρίας λόγου, ο διαθέτης μπορεί να χρησιμοποιεί μηχανικά ή ηλεκτρονικά μέσα που επιτρέπουν τη φωνητική απόδοση της τελευταίας του βούλησης ή να προσλαμβάνει διερμηνέα σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 1738.

Τα πρόσωπα που συμπράττουν κατά τη σύνταξη της διαθήκης πρέπει να είναι παρόντα σε όλη τη διάρκεια της πράξης.

Απαγορεύεται η παρουσία κατά τη σύνταξη της διαθήκης οποιουδήποτε άλλου, πέρα από τον διαθέτη και τα πρόσωπα που συμπράττουν.

Der Erblasser erklärt seinen letzten Willen mündlich vor dem Notar und den übrigen mitwirkenden Personen. Der Erblasser kann nach einem Entwurf diktieren oder Aufzeichnungen verwenden. Bei einer schweren Sprachbehinderung kann der Erblasser mechanische oder elektronische Hilfsmittel verwenden, die die lautliche Wiedergabe seines letzten Willens ermöglichen, oder nach Maßgabe des Artikels 1738 einen Dolmetscher hinzuziehen.

Die bei der Errichtung des Testaments mitwirkenden Personen müssen während der gesamten Dauer des Aktes anwesend sein.

Die Anwesenheit jeder anderen Person außer dem Erblasser und den mitwirkenden Personen ist bei der Errichtung des Testaments untersagt.

Αν ο διαθέτης δηλώσει ότι είναι κωφός και δεν μπορεί να διαβάζει, η διαθήκη συντάσσεται ενώπιον τριών (3) μαρτύρων ή δεύτερου συμβολαιογράφου και δύο (2) μαρτύρων.

Erklärt der Erblasser, dass er gehörlos ist und nicht lesen kann, so wird das Testament vor drei (3) Zeugen oder einem zweiten Notar und zwei (2) Zeugen errichtet.

Για την κατάρτιση μυστικής διαθήκης ο διαθέτης εγχειρίζει στον συμβολαιογράφο, ενώ είναι παρόντες δύο (2) μάρτυρες ή δεύτερος συμβολαιογράφος και ένας (1) μάρτυρας, έγγραφο δηλώνοντας προφορικά ότι περιέχει την τελευταία του βούληση.

Zur Errichtung eines geheimen Testaments übergibt der Erblasser dem Notar in Anwesenheit von zwei (2) Zeugen oder eines zweiten Notars und eines (1) Zeugen eine Urkunde mit der mündlichen Erklärung, dass sie seinen letzten Willen enthält.

Το έγγραφο που εγχειρίζεται γραμμένο από τον διαθέτη ή από άλλο πρόσωπο ή με μηχανικά μέσα, με την επιφύλαξη της περίπτωσης του άρθρου 1745, φέρει την υπογραφή του διαθέτη. Αν είναι γραμμένο ολικά ή μερικά από άλλον ή με μηχανικά μέσα, φέρει την υπογραφή του διαθέτη και σε κάθε ημίφυλλο. Η παρ. 4 του άρθρου 1721 εφαρμόζεται και εδώ.

Die übergebene Urkunde, geschrieben vom Erblasser oder von einer anderen Person oder mit mechanischen Mitteln, trägt – vorbehaltlich des Falles des Artikels 1745 – die Unterschrift des Erblassers. Ist sie ganz oder teilweise von einem anderen oder mit mechanischen Mitteln geschrieben, so trägt sie die Unterschrift des Erblassers auch auf jeder Halbseite. Artikel 1721 Absatz 4 findet auch hier Anwendung.

Ο ανήλικος και όποιος δεν είναι ικανός να διαβάζει δεν μπορούν να συντάξουν μυστική διαθήκη.

Der Minderjährige und wer nicht fähig ist zu lesen, können kein geheimes Testament errichten.

—

—

—

—

—

—

—

—

—

Διαθήκη που έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 1750 καθίσταται ανίσχυρη μετά την παρέλευση τριών (3) μηνών από τη σύνταξή της, εφόσον ο διαθέτης είναι ακόμη εν ζωή.

Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο διάστημα ο διαθέτης αδυνατεί να συντάξει διαθήκη με κάποιον από τους τύπους των άρθρων 1721 έως 1749.

Αν ο διαθέτης πριν από την παρέλευση της προθεσμίας βρεθεί πάλι κάτω από τις ίδιες περιστάσεις, η προθεσμία διακόπτεται. Η προθεσμία που διακόπηκε αρχίζει και πάλι μετά την παρέλευση των έκτακτων περιστάσεων.

Αν ο διαθέτης κηρυχθεί άφαντος μετά τη λήξη της προθεσμίας, η διαθήκη παραμένει σε ισχύ εφόσον η προθεσμία δεν είχε λήξει κατά τον χρόνο έναρξης της αφάνειας.

Ein nach Artikel 1750 errichtetes Testament wird nach Ablauf von drei (3) Monaten seit seiner Errichtung unwirksam, sofern der Erblasser noch am Leben ist.

Die Frist ist gehemmt, solange der Erblasser außerstande ist, ein Testament in einer der Formen der Artikel 1721 bis 1749 zu errichten.

Gerät der Erblasser vor Ablauf der Frist erneut unter dieselben Umstände, so wird die Frist unterbrochen. Die unterbrochene Frist beginnt nach dem Wegfall der außerordentlichen Umstände von Neuem.

Wird der Erblasser nach Ablauf der Frist für verschollen erklärt, so bleibt das Testament wirksam, sofern die Frist im Zeitpunkt des Beginns der Verschollenheit noch nicht abgelaufen war.

—

—

—

Εκείνος που έχει καταγράψει την τελευταία βούληση του διαθέτη οφείλει να παραδώσει την έκτακτη διαθήκη σε συμβολαιογράφο στην Ελλάδα ή σε ελληνική προξενική αρχή στο εξωτερικό.

Εκείνος που παραδίδει τη διαθήκη οφείλει συγχρόνως να γνωστοποιήσει στον συμβολαιογράφο ή την προξενική αρχή τον τυχόν θάνατο του διαθέτη και κάθε άλλη γνωστή σε αυτόν πληροφορία για τον τόπο της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του διαθέτη· σχετική μνεία γίνεται στην πράξη της παράδοσης.

Για την παράδοση της διαθήκης συντάσσεται πράξη, η οποία υπογράφεται από αυτόν που παραλαμβάνει και από αυτόν που παραδίδει τη διαθήκη. Ο συμβολαιογράφος ή η προξενική αρχή που παρέλαβε τη διαθήκη έχει υποχρέωση να στείλει αντίγραφο της πράξης αυτής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης χωρίς υπαίτια καθυστέρηση.

Η διαθήκη που παραδόθηκε φυλάσσεται από τον συμβολαιογράφο ή την προξενική αρχή και δημοσιεύεται μετά τον θάνατο του διαθέτη.

Η μη τήρηση όσων ορίζονται στο άρθρο αυτό δεν επιφέρει ακυρότητα της διαθήκης.

Wer den letzten Willen des Erblassers aufgezeichnet hat, ist verpflichtet, das Nottestament einem Notar in Griechenland oder einer griechischen Konsularbehörde im Ausland zu übergeben.

Wer das Testament übergibt, hat dem Notar oder der Konsularbehörde zugleich den etwaigen Tod des Erblassers und jede ihm bekannte weitere Information über den Ort des letzten Wohnsitzes oder Aufenthalts des Erblassers mitzuteilen; hierüber wird in der Übergabeurkunde ein Vermerk aufgenommen.

Über die Übergabe des Testaments wird eine Urkunde errichtet, die von dem Empfänger und von dem Übergebenden unterschrieben wird. Der Notar oder die Konsularbehörde, die das Testament entgegengenommen hat, ist verpflichtet, eine Abschrift dieser Urkunde ohne schuldhaftes Zögern an das Justizministerium zu übersenden.

Das übergebene Testament wird vom Notar oder von der Konsularbehörde verwahrt und nach dem Tod des Erblassers veröffentlicht.

Die Nichtbeachtung der Vorgaben dieses Artikels führt nicht zur Nichtigkeit des Testaments.

—

Κάθε διαθήκη μπορεί να ανακληθεί: 1. με σχετική δήλωση σε μεταγενέστερη διαθήκη· αν η μεταγενέστερη ανακληθεί, η προγενέστερη διαθήκη ενεργεί σαν να μην είχε καταργηθεί· 2. με δήλωση που γίνεται ενώπιον συμβολαιογράφου με την παρουσία δύο (2) μαρτύρων και με τις λοιπές διατυπώσεις των συμβολαιογραφικών εγγράφων. Αν αυτή η δήλωση ανακληθεί, η διαθήκη ενεργεί σαν να μην είχε ανακληθεί.

Jedes Testament kann widerrufen werden: 1. durch entsprechende Erklärung in einem späteren Testament; wird das spätere widerrufen, so wirkt das frühere Testament, als wäre es nicht aufgehoben worden; 2. durch eine Erklärung, die vor einem Notar in Anwesenheit von zwei (2) Zeugen und unter Beachtung der übrigen Förmlichkeiten notarieller Urkunden abgegeben wird. Wird diese Erklärung widerrufen, so wirkt das Testament, als wäre es nicht widerrufen worden.

Μυστική διαθήκη θεωρείται ότι έχει ανακληθεί, αν ο διαθέτης αναλάβει το έγγραφο που περιέχει την τελευταία βούλησή του και είχε εγχειρισθεί στον συμβολαιογράφο και σφραγισθεί.

Αν θεωρηθεί ότι το έγγραφο αυτό έχει ισχύ ιδιόγραφης διαθήκης, η ανάληψη δεν θεωρείται ανάκλησή της.

Ο διαθέτης μπορεί να ενεργήσει οποτεδήποτε την ανάληψη. Η απόδοση του εγγράφου μπορεί να γίνει μόνο προσωπικά στον διαθέτη. Για την απόδοση συντάσσεται πράξη κατά τις κοινές διατάξεις, κάτω από την πράξη της κατάρτισης της μυστικής διαθήκης.

Ein geheimes Testament gilt als widerrufen, wenn der Erblasser die seinen letzten Willen enthaltende Urkunde zurücknimmt, die dem Notar übergeben und versiegelt worden war.

Gilt diese Urkunde als eigenhändiges Testament wirksam, so gilt die Rücknahme nicht als dessen Widerruf.

Der Erblasser kann die Rücknahme jederzeit vornehmen. Die Herausgabe der Urkunde kann nur persönlich an den Erblasser erfolgen. Über die Herausgabe wird nach den allgemeinen Vorschriften eine Urkunde errichtet, und zwar unterhalb der Urkunde über die Errichtung des geheimen Testaments.

Συμβολαιογράφος, στον οποίο υπάρχει διαθήκη, οφείλει, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση, μόλις πληροφορηθεί τον θάνατο του διαθέτη, να δημοσιεύσει τη διαθήκη στην ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοσίευσης διαθηκών «Μητρώο Διαθηκών», που τηρείται από τους συμβολαιογραφικούς συλλόγους της χώρας.

Όποιος κατέχει ιδιόγραφη διαθήκη οφείλει, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση, μόλις πληροφορηθεί τον θάνατο του διαθέτη, να την εμφανίσει για δημοσίευση σε συμβολαιογράφο.

Για τη δημοσίευση διαθήκης ο συμβολαιογράφος συντάσσει πρακτικό, στο οποίο καταχωρίζεται ολόκληρη η διαθήκη με περιγραφή των τυχόν εξωτερικών ελαττωμάτων της. Το κύρος της διαθήκης κρίνεται από το δικαστήριο. Ο συμβολαιογράφος φυλάσσει στο αρχείο του τα πρωτότυπα των διαθηκών που δημοσίευσε.

Ein Notar, bei dem sich ein Testament befindet, ist verpflichtet, dieses ohne schuldhaftes Zögern, sobald er vom Tod des Erblassers Kenntnis erlangt, auf der besonderen elektronischen Plattform zur Veröffentlichung von Testamenten „Testamentsregister zu veröffentlichen, die von den Notarkammern des Landes geführt wird.

Wer ein eigenhändiges Testament besitzt, ist verpflichtet, es ohne schuldhaftes Zögern, sobald er vom Tod des Erblassers Kenntnis erlangt, einem Notar zur Veröffentlichung vorzulegen.

Über die Veröffentlichung eines Testaments errichtet der Notar ein Protokoll, in das das Testament vollständig unter Beschreibung etwaiger äußerer Mängel aufgenommen wird. Über die Wirksamkeit des Testaments entscheidet das Gericht. Der Notar verwahrt die Urschriften der von ihm veröffentlichten Testamente in seinem Archiv.

—

Προξενική αρχή, στην οποία υπάρχει διαθήκη, οφείλει, μόλις πληροφορηθεί τον θάνατο του διαθέτη, να τη δημοσιεύσει σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 1759, συντάσσοντας πρακτικό, στο οποίο καταχωρίζεται ολόκληρη η διαθήκη και το οποίο υπογράφεται από τον προϊστάμενο και έναν υπάλληλο της προξενικής αρχής. Το πρωτότυπο της διαθήκης με το τυχόν περικάλυμμα, αφού θεωρηθεί από τον προϊστάμενο της προξενικής αρχής κατά το άρθρο 1759, προσαρτάται στο πρακτικό και φυλάσσεται στα αρχεία της προξενικής αρχής.

Eine Konsularbehörde, bei der sich ein Testament befindet, ist verpflichtet, es, sobald sie vom Tod des Erblassers Kenntnis erlangt, nach Maßgabe des Artikels 1759 zu veröffentlichen, indem sie ein Protokoll errichtet, in das das Testament vollständig aufgenommen wird und das vom Leiter und einem Bediensteten der Konsularbehörde unterschrieben wird. Die Urschrift des Testaments samt etwaiger Umhüllung wird, nachdem sie vom Leiter der Konsularbehörde nach Artikel 1759 beglaubigt wurde, dem Protokoll beigefügt und in den Archiven der Konsularbehörde verwahrt.

Αν αυτός που κατέχει την ιδιόγραφη διαθήκη διαμένει στο εξωτερικό, μπορεί να την εμφανίσει για δημοσίευση και στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής, οπότε εφαρμόζεται το άρθρο 1760.

Σχετικά με την παράδοση στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής της διαθήκης για δημοσίευση συντάσσεται πράξη, την οποία υπογράφουν αυτός που έλαβε και αυτός που παρέδωσε τη διαθήκη.

Hält sich derjenige, der das eigenhändige Testament besitzt, im Ausland auf, so kann er es auch dem Leiter der Konsularbehörde zur Veröffentlichung vorlegen; in diesem Fall findet Artikel 1760 Anwendung.

Über die Übergabe des Testaments an den Leiter der Konsularbehörde zur Veröffentlichung wird eine Urkunde errichtet, die von dem Empfänger und von dem Übergebenden unterschrieben wird.

—

Ιδιόγραφη διαθήκη, η οποία έχει δημοσιευθεί, μπορεί να κηρυχθεί κυρία από οποιονδήποτε έχει έννομο συμφέρον.

Ein eigenhändiges Testament, das veröffentlicht wurde, kann auf Antrag jedes rechtlich Interessierten für rechtsbeständig erklärt werden.

Δημοσιευθείσα ιδιόγραφη διαθήκη, η οποία είχε κατατεθεί προς φύλαξη από τον διαθέτη κατά το άρθρο 1722, παράγει τα έννομα αποτελέσματά της πριν από την κήρυξή της ως κυρίας. Αν δεν είχε κατατεθεί προς φύλαξη, παράγει τα έννομα αποτελέσματά της πριν από την κήρυξή της ως κυρίας μόνο αν με αυτήν τιμώνται και κατιόντες ή σύζυγος. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, πρέπει να κηρυχθεί κυρία, για να παραγάγει τα έννομα αποτελέσματά της. Το ίδιο ισχύει και αν η διαθήκη δημοσιεύθηκε μετά την πάροδο δύο (2) ετών από τον θάνατο του κληρονομουμένου, ανεξάρτητα από την ιδιότητα του τιμωμένου.

Ein veröffentlichtes eigenhändiges Testament, das vom Erblasser nach Artikel 1722 zur Verwahrung hinterlegt worden war, entfaltet seine Rechtswirkungen schon vor seiner Rechtsbeständigkeitserklärung. War es nicht zur Verwahrung hinterlegt, so entfaltet es seine Rechtswirkungen vor der Rechtsbeständigkeitserklärung nur dann, wenn darin auch Abkömmlinge oder der Ehegatte bedacht sind. In jedem anderen Fall muss es für rechtsbeständig erklärt werden, um seine Rechtswirkungen zu entfalten. Dasselbe gilt, wenn das Testament nach Ablauf von zwei (2) Jahren seit dem Tod des Erblassers veröffentlicht wurde, unabhängig von der Eigenschaft des Bedachten.

—

Ιδιόγραφη διαθήκη που δημοσιεύθηκε και κηρύχθηκε κυρία τεκμαίρεται γνήσια, αν επί πέντε (5) έτη από τη δημοσίευσή της δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητά της σε δίκη ανάμεσα σε πρόσωπα που αντλούν δικαιώματα από αυτήν ή που βλάπτονται από την ύπαρξή της.

Ein eigenhändiges Testament, das veröffentlicht und für rechtsbeständig erklärt wurde, wird als echt vermutet, wenn seine Echtheit fünf (5) Jahre lang seit seiner Veröffentlichung in keinem Rechtsstreit zwischen Personen bestritten wurde, die Rechte aus ihm herleiten oder durch sein Bestehen beeinträchtigt werden.

—

Η διάταξη σε διαθήκη του κληρονομουμένου υπέρ του συζύγου του σε περίπτωση αμφιβολίας είναι ακυρώσιμη, αν ο μεταξύ τους γάμος είναι άκυρος ή λύθηκε όσο ζούσε ο διαθέτης, ή αν ο διαθέτης έχοντας βάσιμο λόγο διαζυγίου είχε ασκήσει την αγωγή διαζυγίου κατά του συζύγου του, ή είχε συναφθεί η συμφωνία για τη συναινετική λύση του γάμου, ή είχε υποβληθεί η κοινή ψηφιακή δήλωση κατά το άρθρο 1441. Το ίδιο ισχύει και αν είχε υπογραφεί η συναινετική ή η μονομερής πράξη για τη λύση του συμφώνου συμβίωσης.

Die Verfügung im Testament des Erblassers zugunsten seines Ehegatten ist im Zweifel anfechtbar, wenn die zwischen ihnen bestehende Ehe nichtig ist oder zu Lebzeiten des Erblassers aufgelöst wurde, oder wenn der Erblasser bei Vorliegen eines begründeten Scheidungsgrundes die Scheidungsklage gegen seinen Ehegatten erhoben hatte oder die Vereinbarung über die einvernehmliche Auflösung der Ehe geschlossen oder die gemeinsame digitale Erklärung nach Artikel 1441 abgegeben worden war. Dasselbe gilt, wenn die einvernehmliche oder die einseitige Erklärung über die Auflösung des Lebenspartnerschaftsvertrags unterzeichnet worden war.

Αν ο διαθέτης στη διαθήκη του παρέλειψε τον μεριδούχο που υπήρχε κατά τον θάνατό του και η ύπαρξή του κατά τη σύνταξη της διαθήκης δεν του ήταν γνωστή, ή που γεννήθηκε ή έγινε μεριδούχος μετά τη σύνταξή της, η διαθήκη είναι ακυρώσιμη κατά το μέτρο που περιορίζει την εξ αδιαθέτου μερίδα του παραλειφθέντος μεριδούχου.

Η ακύρωση αποκλείεται όταν αποδεικνύεται ότι ο διαθέτης θα προέβαινε στη σύνταξη της διαθήκης και αν γνώριζε την πραγματική κατάσταση που υπήρχε ή επήλθε.

Hat der Erblasser in seinem Testament einen Pflichtteilsberechtigten übergangen, der bei seinem Tod vorhanden war und dessen Vorhandensein ihm bei der Testamentserrichtung nicht bekannt war, oder der nach der Errichtung geboren wurde oder pflichtteilsberechtigt geworden ist, so ist das Testament insoweit anfechtbar, als es den gesetzlichen Erbteil des übergangenen Pflichtteilsberechtigten schmälert.

Die Anfechtung ist ausgeschlossen, wenn nachgewiesen wird, dass der Erblasser das Testament auch dann errichtet hätte, wenn er die bestehende oder eingetretene tatsächliche Lage gekannt hätte.

Το δικαίωμα για ακύρωση διάταξης τελευταίας βούλησης αποσβήνεται δύο (2) έτη μετά τη δημοσίευση της διαθήκης.

Das Recht zur Anfechtung einer Verfügung von Todes wegen erlischt zwei (2) Jahre nach der Veröffentlichung des Testaments.

Όσα καταλείπονται στους φτωχούς ή απόρους χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό, σε περίπτωση αμφιβολίας, θεωρείται ότι έχουν καταλειφθεί στον δήμο, στον οποίο ο διαθέτης είχε την τελευταία κατοικία ή διαμονή του και, αν αυτή δεν βρισκόταν στην Ελλάδα, θεωρείται ότι έχουν καταλειφθεί στο Δημόσιο και ξοδεύονται για τους φτωχούς ή απόρους.

Was den Armen oder Bedürftigen ohne nähere Bestimmung zugewendet wird, gilt im Zweifel als der Gemeinde zugewendet, in der der Erblasser seinen letzten Wohnsitz oder Aufenthalt hatte; lag dieser nicht in Griechenland, so gilt es als dem Staat zugewendet und wird für die Armen oder Bedürftigen verwendet.

Παράνομη ή ανήθικη αίρεση που προστίθεται σε διάταξη τελευταίας βούλησης, καθώς και αίρεση αγαμίας ή χηρείας, θεωρείται σαν να μην έχουν γραφεί.

Eine widerrechtliche oder sittenwidrige Bedingung, die einer Verfügung von Todes wegen beigefügt ist, sowie eine Bedingung der Ehelosigkeit oder des Witwenstandes gelten als nicht geschrieben.

Αν ο διαθέτης άφησε στον τιμώμενο ολόκληρη την περιουσία, θεωρείται ότι ο τιμώμενος έχει εγκατασταθεί ως κληρονόμος, ακόμη και αν δεν ονομάστηκε κληρονόμος. Το ίδιο ισχύει σε περίπτωση αμφιβολίας αν ο διαθέτης του άφησε ποσοστό ή ειδικά αντικείμενα τα οποία, λαμβανομένης υπόψη της αξίας της κληρονομίας, αντιπροσωπεύουν σημαντικό τμήμα αυτής. Αν έχουν αφεθεί μόνο ειδικά αντικείμενα στον τιμώμενο, σε περίπτωση αμφιβολίας και λαμβανομένης υπόψη της αξίας αυτών σε σχέση με το σύνολο της κληρονομίας, αυτός θεωρείται κληροδόχος, ακόμη και αν ονομάστηκε κληρονόμος.

Hat der Erblasser dem Bedachten das gesamte Vermögen hinterlassen, so gilt der Bedachte als Erbe eingesetzt, auch wenn er nicht als Erbe bezeichnet wurde. Dasselbe gilt im Zweifel, wenn der Erblasser ihm einen Bruchteil oder einzelne Gegenstände hinterlassen hat, die – gemessen am Wert des Nachlasses – einen wesentlichen Teil desselben ausmachen. Sind dem Bedachten nur einzelne Gegenstände hinterlassen worden, so gilt er im Zweifel und unter Berücksichtigung ihres Wertes im Verhältnis zum gesamten Nachlass als Vermächtnisnehmer, auch wenn er als Erbe bezeichnet wurde.

Αν έχει εγκατασταθεί ένας μόνο κληρονόμος και έχει περιορισθεί σε μέρος της κληρονομίας, ως προς το υπόλοιπο μέρος επέρχεται η εξ αδιαθέτου διαδοχή.

Το ίδιο ισχύει και όταν έχουν εγκατασταθεί περισσότεροι κληρονόμοι, καθένας από τους οποίους έχει περιορισθεί σε μέρος της κληρονομίας και το σύνολο των καταλειφθέντων δεν εξαντλεί τον κλήρο.

Ist nur ein Erbe eingesetzt und auf einen Teil des Nachlasses beschränkt worden, so tritt hinsichtlich des übrigen Teils die gesetzliche Erbfolge ein.

Dasselbe gilt, wenn mehrere Erben eingesetzt sind, von denen jeder auf einen Teil des Nachlasses beschränkt ist, und die Summe der Zuwendungen den Nachlass nicht erschöpft.

Ο κληρονομούμενος μπορεί με σύμβαση να εγκαταστήσει κληρονόμο, να συστήσει καταπίστευμα, κληροδοσία ή τρόπο και να επιλέξει το εφαρμοστέο δίκαιο στην κληρονομική του διαδοχή (κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου). Τιμώμενος μπορεί να είναι ο αντισυμβαλλόμενος ή τρίτος. Με την ίδια κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου μπορούν να διαθέτουν την περιουσία τους περισσότεροι.

Η κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου καταρτίζεται ενώπιον συμβολαιογράφου με αυτοπρόσωπη παρουσία των συμβαλλομένων. Η ικανότητα του συμβαλλομένου που διαθέτει αιτία θανάτου την περιουσία του κρίνεται κατά τα άρθρα 1719 έως 1720.

Der Erblasser kann durch Vertrag einen Erben einsetzen, eine Nacherbschaft, ein Vermächtnis oder eine Auflage anordnen und das auf seine Erbfolge anwendbare Recht wählen (Erbvertrag von Todes wegen). Bedachter kann der Vertragspartner oder ein Dritter sein. In demselben Erbvertrag von Todes wegen können mehrere Personen über ihr Vermögen verfügen.

Der Erbvertrag von Todes wegen wird vor einem Notar bei persönlicher Anwesenheit der Vertragsschließenden errichtet. Die Fähigkeit des Vertragsschließenden, der von Todes wegen über sein Vermögen verfügt, bestimmt sich nach den Artikeln 1719 bis 1720.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 1804, διατάξεις της κληρονομικής σύμβασης αιτία θανάτου με τις οποίες ο συμβαλλόμενος εγκαθιστά κληρονόμο, συνιστά καταπίστευμα, κληροδοσία ή τρόπο, ή επιλέγει το εφαρμοστέο δίκαιο στην κληρονομική του διαδοχή, δεν ανακαλούνται μονομερώς. Διατάξεις τελευταίας βούλησης πέραν εκείνων της παρ. 1 μπορούν να περιληφθούν σε κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου, αλλά ανακαλούνται ελεύθερα με μεταγενέστερη διάταξη τελευταίας βούλησης.

Ο τιμώμενος με κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου έχει δικαίωμα να αποδεχθεί ή να αποποιηθεί την κληρονομία ή την κληροδοσία μετά την επαγωγή.

Vorbehaltlich des Artikels 1804 können Verfügungen des Erbvertrags von Todes wegen, mit denen der Vertragsschließende einen Erben einsetzt, eine Nacherbschaft, ein Vermächtnis oder eine Auflage anordnet oder das auf seine Erbfolge anwendbare Recht wählt, nicht einseitig widerrufen werden. Verfügungen von Todes wegen, die über die des Absatzes 1 hinausgehen, können in einen Erbvertrag von Todes wegen aufgenommen werden, sind aber durch eine spätere Verfügung von Todes wegen frei widerruflich.

Der durch Erbvertrag von Todes wegen Bedachte hat das Recht, die Erbschaft oder das Vermächtnis nach dem Erbfall anzunehmen oder auszuschlagen.

Η κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου τροποποιείται ή καταργείται με μεταγενέστερη σύμβαση μεταξύ των ίδιων συμβαλλομένων, που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 1798. Κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου καταργεί προγενέστερη διαθήκη μόνο κατά το μέρος που αντίκειται σε αυτή.

Διαθήκη ή κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου του κληρονομουμένου με άλλον αντισυμβαλλόμενο δεν ισχύει κατά το μέρος που αντίκειται σε προγενέστερη κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου του κληρονομουμένου.

Der Erbvertrag von Todes wegen wird durch einen späteren, zwischen denselben Vertragsschließenden nach Artikel 1798 errichteten Vertrag geändert oder aufgehoben. Ein Erbvertrag von Todes wegen hebt ein früheres Testament nur insoweit auf, als es ihm widerspricht.

Ein Testament oder ein Erbvertrag von Todes wegen des Erblassers mit einem anderen Vertragspartner ist insoweit unwirksam, als er einem früheren Erbvertrag von Todes wegen des Erblassers widerspricht.

H κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου δεν περιορίζει την ελευθερία του κληρονομουμένου να διαθέτει την περιουσία του εν ζωή, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά κατά το άρθρο 177. Αν ο κληρονομούμενος διαθέσει εν ζωή την περιουσία του από χαριστική αιτία προς βλάβη του τιμωμένου, ο τιμώμενος έχει δικαίωμα μετά την επαγωγή να ζητήσει με αγωγή την ανατροπή της χαριστικής δικαιοπραξίας. Η αγωγή ασκείται εντός δύο (2) ετών από τη δημοσίευση της κληρονομικής σύμβασης και πάντως εντός πέντε (5) ετών από τη διάθεση.

Der Erbvertrag von Todes wegen beschränkt die Freiheit des Erblassers nicht, über sein Vermögen unter Lebenden zu verfügen, sofern nicht nach Artikel 177 etwas anderes vereinbart ist. Verfügt der Erblasser unter Lebenden unentgeltlich über sein Vermögen zum Nachteil des Bedachten, so hat der Bedachte das Recht, nach dem Erbfall die Rückgängigmachung des unentgeltlichen Rechtsgeschäfts im Klagewege zu verlangen. Die Klage ist binnen zwei (2) Jahren seit der Veröffentlichung des Erbvertrags und jedenfalls binnen fünf (5) Jahren seit der Verfügung zu erheben.

Τα άρθρα 1766 έως 1797 εφαρμόζονται αναλόγως και στις κληρονομικές συμβάσεις αιτία θανάτου. Στην περίπτωση του άρθρου 1771 η κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου είναι ακυρώσιμη στο σύνολό της, εκτός αν το δικαστήριο κρίνει διαφορετικά.

Τα άρθρα 1904 έως 1922, 1934 έως 1977 και 1978 έως 1983 εφαρμόζονται και σε καταπίστευμα, κληροδοσία και τρόπο που συνιστάται με κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου.

Die Artikel 1766 bis 1797 finden auch auf Erbverträge von Todes wegen entsprechende Anwendung. Im Fall des Artikels 1771 ist der Erbvertrag von Todes wegen insgesamt anfechtbar, sofern das Gericht nicht anders entscheidet.

Die Artikel 1904 bis 1922, 1934 bis 1977 und 1978 bis 1983 finden auch auf eine Nacherbschaft, ein Vermächtnis und eine Auflage Anwendung, die durch Erbvertrag von Todes wegen angeordnet werden.

Την ακύρωση της κληρονομικής σύμβασης αιτία θανάτου ή διάταξης αυτής λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής μπορεί να ζητήσει ο κληρονομούμενος εντός της προθεσμίας του άρθρου 157. Ακύρωση δεν χωρεί μετά τον θάνατο του κληρονομουμένου, αν το δικαίωμα ακύρωσης είχε ήδη γεννηθεί στο πρόσωπο αυτού και κατά τον χρόνο της επαγωγής είχε αποσβεσθεί.

Αν με την ίδια κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου διαθέτουν την περιουσία τους περισσότεροι, η ακύρωση διάταξης τελευταίας βούλησης του ενός συμβαλλομένου, σε περίπτωση αμφιβολίας, συνεπιφέρει την ακύρωση ολόκληρης της σύμβασης.

Die Anfechtung des Erbvertrags von Todes wegen oder einer seiner Verfügungen wegen Irrtums, Täuschung oder Drohung kann der Erblasser innerhalb der Frist des Artikels 157 verlangen. Nach dem Tod des Erblassers findet eine Anfechtung nicht statt, wenn das Anfechtungsrecht bereits in seiner Person entstanden und im Zeitpunkt des Erbfalls erloschen war.

Verfügen in demselben Erbvertrag von Todes wegen mehrere Personen über ihr Vermögen, so hat die Anfechtung einer Verfügung von Todes wegen des einen Vertragsschließenden im Zweifel die Anfechtung des gesamten Vertrags zur Folge.

Ο κληρονομούμενος μπορεί να ανακαλέσει διάταξη της κληρονομικής σύμβασης αιτία θανάτου, αν ο τιμώμενος με αυτή υποπέσει έναντί του σε παράπτωμα που, αν ήταν μεριδούχος, θα δικαιολογούσε τη στέρηση της νόμιμης μοίρας του.

Η ανάκληση γίνεται με αυτοπρόσωπη δήλωση του κληρονομουμένου προς τον αντισυμβαλλόμενό του ή τους κληρονόμους του και προς τον τιμώμενο και υπόκειται στον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου.

Der Erblasser kann eine Verfügung des Erbvertrags von Todes wegen widerrufen, wenn sich der damit Bedachte ihm gegenüber eine Verfehlung zuschulden kommen lässt, die – wäre er Pflichtteilsberechtigter – die Entziehung seines Pflichtteils rechtfertigen würde.

Der Widerruf erfolgt durch höchstpersönliche Erklärung des Erblassers gegenüber seinem Vertragspartner oder dessen Erben und gegenüber dem Bedachten und bedarf der Form der notariellen Urkunde.

Αν με την κληρονομική σύμβαση ο κληρονομούμενος διαθέτει την περιουσία του αιτία θανάτου έναντι εν ζωή ανταλλάγματος του αντισυμβαλλομένου του, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης ή μη προσήκουσας εκπλήρωσης του ανταλλάγματος μπορεί να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση.

Δικαίωμα υπαναχώρησης έχει και ο αντισυμβαλλόμενος του κληρονομουμένου, αν συντρέχει σπουδαίος λόγος, ιδίως αν ο κληρονομούμενος διαθέτει εν ζωή την περιουσία του αντίθετα προς την κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου ή με τη συμπεριφορά του καθιστά αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερή την εκπλήρωση του ανταλλάγματος.

Η υπαναχώρηση γίνεται με δήλωση αυτού που έχει το δικαίωμα να υπαναχωρήσει προς τον αντισυμβαλλόμενό του και υπόκειται στον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Οι γενικές διατάξεις για την υπαναχώρηση εφαρμόζονται αναλόγως.

Verfügt der Erblasser mit dem Erbvertrag von Todes wegen über sein Vermögen gegen eine Gegenleistung seines Vertragspartners unter Lebenden, so kann er bei Nichterfüllung oder nicht ordnungsgemäßer Erfüllung der Gegenleistung vom Vertrag zurücktreten.

Ein Rücktrittsrecht hat auch der Vertragspartner des Erblassers, wenn ein wichtiger Grund vorliegt, insbesondere wenn der Erblasser unter Lebenden über sein Vermögen entgegen dem Erbvertrag von Todes wegen verfügt oder durch sein Verhalten die Erfüllung der Gegenleistung unmöglich oder besonders erschwert macht.

Der Rücktritt erfolgt durch Erklärung des Rücktrittsberechtigten gegenüber seinem Vertragspartner und bedarf der Form der notariellen Urkunde. Die allgemeinen Vorschriften über den Rücktritt finden entsprechende Anwendung.

Οι διατάξεις για τη δημοσίευση διαθήκης εφαρμόζονται αναλόγως και για τη δημοσίευση κληρονομικής σύμβασης αιτία θανάτου.

Αν στην ίδια κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου διαθέτουν την περιουσία τους περισσότεροι, οι διατάξεις τελευταίας βούλησης του επιζώντος συμβαλλομένου απαλείφονται από τη δημοσίευση, στο μέτρο που μπορούν να διαχωριστούν από εκείνες του αποβιώσαντος. Μετά τον θάνατο και του τελευταίου συμβαλλομένου η κληρονομική σύμβαση δημοσιεύεται εκ νέου στο σύνολό της.

Die Vorschriften über die Veröffentlichung eines Testaments finden auf die Veröffentlichung eines Erbvertrags von Todes wegen entsprechende Anwendung.

Verfügen in demselben Erbvertrag von Todes wegen mehrere Personen über ihr Vermögen, so werden die Verfügungen von Todes wegen des überlebenden Vertragsschließenden von der Veröffentlichung ausgenommen, soweit sie sich von denen des Verstorbenen trennen lassen. Nach dem Tod auch des letzten Vertragsschließenden wird der Erbvertrag insgesamt erneut veröffentlicht.

Σύμβαση, με την οποία ο κληρονομούμενος αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταρτίσει ή να μην καταρτίσει διάταξη τελευταίας βούλησης ή να ανακαλέσει ή να μην ανακαλέσει υφιστάμενη διάταξη τελευταίας βούλησης, είναι άκυρη.

Σύμβαση, με την οποία ο κληρονομούμενος αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταρτίσει διάταξη τελευταίας βούλησης υπέρ ορισμένου προσώπου, μπορεί να ισχύσει ως κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου κατά τα άρθρα 1798 έως 1806, αν συνάγεται ότι τα μέρη θα την ήθελαν σε περίπτωση που γνώριζαν την ακυρότητα.

Ein Vertrag, durch den der Erblasser die Verpflichtung übernimmt, eine Verfügung von Todes wegen zu errichten oder nicht zu errichten oder eine bestehende Verfügung von Todes wegen zu widerrufen oder nicht zu widerrufen, ist nichtig.

Ein Vertrag, durch den der Erblasser die Verpflichtung übernimmt, eine Verfügung von Todes wegen zugunsten einer bestimmten Person zu errichten, kann nach den Artikeln 1798 bis 1806 als Erbvertrag von Todes wegen wirksam sein, wenn anzunehmen ist, dass die Parteien dies bei Kenntnis der Nichtigkeit gewollt hätten.

Ως κληρονόμοι εξ αδιαθέτου στην πρώτη τάξη καλούνται οι κατιόντες του κληρονομουμένου. Ο πλησιέστερος από αυτούς αποκλείει τον απώτερο της ίδιας ρίζας.

Στη θέση κατιόντος που εξέπεσε πριν ή μετά την επαγωγή υπεισέρχονται οι κατιόντες που μέσω αυτού συνδέονται με συγγένεια με τον κληρονομούμενο (διαδοχή κατά ρίζες).

Τα τέκνα κληρονομούν κατ᾽ ισομοιρία.

Als gesetzliche Erben der ersten Ordnung sind die Abkömmlinge des Erblassers berufen. Der nähere von ihnen schließt den entfernteren desselben Stammes aus.

An die Stelle eines Abkömmlings, der vor oder nach dem Erbfall weggefallen ist, treten die Abkömmlinge, die durch ihn mit dem Erblasser verwandt sind (Erbfolge nach Stämmen).

Die Kinder erben zu gleichen Teilen.

Στη δεύτερη τάξη καλούνται μαζί οι γονείς του κληρονομουμένου, οι αδελφοί, καθώς και τα τέκνα και οι εγγονοί αδελφών που εξέπεσαν πριν ή μετά την επαγωγή. Οι γονείς και οι αδελφοί κληρονομούν κατ᾽ ισομοιρία. Τα τέκνα ή οι εγγονοί αδελφών που εξέπεσαν κληρονομούν κατά ρίζες. Τα τέκνα αδελφού του κληρονομουμένου, που κληρονομούν κατά ρίζες, αποκλείουν τους εγγονούς της ίδιας ρίζας.

Η μερίδα του γονέα που εξέπεσε προσαυξάνει κατ᾽ ισομοιρία τη μερίδα των αδελφών ή των τέκνων ή εγγονών αδελφών, που κληρονομούν κατά ρίζες. Αν δεν καλούνται στην κληρονομία αδελφοί ή τέκνα ή εγγονοί αδελφών, η μερίδα του γονέα που εξέπεσε προσαυξάνει το μερίδιο του επιζώντος συζύγου.

Ετεροθαλείς αδελφοί, αν συντρέχουν με γονείς ή αμφιθαλείς αδελφούς ή τέκνα ή εγγονούς αμφιθαλών αδελφών, καλούνται στο μισό της μερίδας που περιέρχεται στους αμφιθαλείς. Τα τέκνα ή οι εγγονοί ετεροθαλούς αδελφού, που εξέπεσε πριν ή μετά την επαγωγή, κληρονομούν κατά ρίζες.

In der zweiten Ordnung sind gemeinsam berufen die Eltern des Erblassers, die Geschwister sowie die Kinder und Enkel von Geschwistern, die vor oder nach dem Erbfall weggefallen sind. Die Eltern und die Geschwister erben zu gleichen Teilen. Die Kinder oder Enkel weggefallener Geschwister erben nach Stämmen. Die Kinder eines Geschwisters des Erblassers, die nach Stämmen erben, schließen die Enkel desselben Stammes aus.

Der Erbteil des weggefallenen Elternteils wächst zu gleichen Teilen dem Erbteil der Geschwister oder der Kinder oder Enkel von Geschwistern an, die nach Stämmen erben. Sind keine Geschwister oder Kinder oder Enkel von Geschwistern zur Erbschaft berufen, so wächst der Erbteil des weggefallenen Elternteils dem Anteil des überlebenden Ehegatten an.

Halbbürtige Geschwister sind, wenn sie mit Eltern oder vollbürtigen Geschwistern oder Kindern oder Enkeln vollbürtiger Geschwister zusammentreffen, auf die Hälfte des Erbteils berufen, der den Vollbürtigen zufällt. Die Kinder oder Enkel eines halbbürtigen Geschwisters, das vor oder nach dem Erbfall weggefallen ist, erben nach Stämmen.

—

—

Αν δεν υπάρχουν συγγενείς της πρώτης και της δεύτερης τάξης, ο σύζυγος που επιζεί καλείται ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος σε ολόκληρη την κληρονομία.

Sind keine Verwandten der ersten und der zweiten Ordnung vorhanden, so ist der überlebende Ehegatte als gesetzlicher Erbe auf den gesamten Nachlass berufen.

Το κληρονομικό δικαίωμα καθώς και το δικαίωμα στο εξαίρετο του επιζώντος συζύγου αποκλείονται, αν εκκρεμεί διαδικασία για τη λύση του γάμου ή του συμφώνου συμβίωσης. Σε περίπτωση συναινετικού διαζυγίου πρέπει να έχει καταρτισθεί η συμφωνία για τη λύση του γάμου ή να έχει υποβληθεί η κοινή ψηφιακή δήλωση.

Αν την αγωγή διαζυγίου άσκησε ο κληρονομούμενος, ο επιζών σύζυγος στερείται τη νόμιμη μοίρα, μόνο εφόσον η αγωγή ασκήθηκε για βάσιμο λόγο.

Das Erbrecht sowie das Recht auf den Voraus des überlebenden Ehegatten sind ausgeschlossen, wenn ein Verfahren zur Auflösung der Ehe oder des Lebenspartnerschaftsvertrags anhängig ist. Im Fall der einvernehmlichen Scheidung muss die Vereinbarung über die Auflösung der Ehe geschlossen oder die gemeinsame digitale Erklärung abgegeben worden sein.

Hat der Erblasser die Scheidungsklage erhoben, so verliert der überlebende Ehegatte den Pflichtteil nur, wenn die Klage aus einem begründeten Grund erhoben wurde.

Στην τέταρτη τάξη καλούνται οι παππούδες και οι γιαγιάδες του κληρονομουμένου και από τους κατιόντες τους τα τέκνα και οι εγγονοί.

Αν κατά την επαγωγή ζουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες και των δύο γραμμών, κληρονομούν μόνο αυτοί κατ᾽ ισομοιρία. Αν πριν ή μετά την επαγωγή εξέπεσε ο παππούς ή η γιαγιά από την πατρική ή τη μητρική γραμμή, στη θέση του υπεισέρχονται τα τέκνα και οι εγγονοί του. Αν δεν υπάρχουν τέκνα και εγγονοί, η μερίδα αυτού που εξέπεσε περιέρχεται στον παππού ή στη γιαγιά της ίδιας γραμμής και, αν δεν υπάρχει, στα τέκνα και στους εγγονούς του. Αν πριν ή μετά την επαγωγή εξέπεσαν ο παππούς και η γιαγιά, είτε από την πατρική είτε από τη μητρική γραμμή, και δεν υπάρχουν τέκνα και εγγονοί αυτών, κληρονομούν μόνο ο παππούς ή η γιαγιά ή τα τέκνα και οι εγγονοί τους από την άλλη γραμμή.

Τα τέκνα κληρονομούν κατ᾽ ισομοιρία και αποκλείουν τους εγγονούς της ίδιας ρίζας. Οι εγγονοί κληρονομούν κατά ρίζες.

In der vierten Ordnung sind die Großväter und Großmütter des Erblassers und von deren Abkömmlingen die Kinder und Enkel berufen.

Leben im Zeitpunkt des Erbfalls die Großväter und Großmütter beider Linien, so erben nur sie zu gleichen Teilen. Ist vor oder nach dem Erbfall der Großvater oder die Großmutter der väterlichen oder der mütterlichen Linie weggefallen, so treten dessen Kinder und Enkel an seine Stelle. Sind keine Kinder und Enkel vorhanden, so fällt der Erbteil des Weggefallenen dem Großvater oder der Großmutter derselben Linie zu und, wenn ein solcher nicht vorhanden ist, deren Kindern und Enkeln. Sind vor oder nach dem Erbfall der Großvater und die Großmutter entweder der väterlichen oder der mütterlichen Linie weggefallen und sind deren Kinder und Enkel nicht vorhanden, so erben nur der Großvater oder die Großmutter oder deren Kinder und Enkel der anderen Linie.

Die Kinder erben zu gleichen Teilen und schließen die Enkel desselben Stammes aus. Die Enkel erben nach Stämmen.

Δεν καλείται στην κληρονομία κληρονόμος επόμενης τάξης, εφόσον υπάρχει κληρονόμος προηγούμενης τάξης.

Αν ο εξ αδιαθέτου κληρονόμος εξέπεσε πριν ή μετά την επαγωγή και από την αιτία αυτή αυξήθηκε η μερίδα άλλου εξ αδιαθέτου κληρονόμου, το μέρος κατά το οποίο επήλθε η αύξηση θεωρείται ιδιαίτερη κληρονομική μερίδα ως προς τις κληροδοσίες ή τον τρόπο που βαρύνουν τον κληρονόμο αυτόν ή εκείνον που εξέπεσε, καθώς και ως προς την υποχρέωση συνεισφοράς.

Ein Erbe einer späteren Ordnung ist nicht zur Erbschaft berufen, solange ein Erbe einer vorhergehenden Ordnung vorhanden ist.

Ist der gesetzliche Erbe vor oder nach dem Erbfall weggefallen und hat sich aus diesem Grund der Erbteil eines anderen gesetzlichen Erben erhöht, so gilt der Teil, um den die Erhöhung eingetreten ist, hinsichtlich der Vermächtnisse oder der Auflage, die diesen Erben oder den Weggefallenen belasten, sowie hinsichtlich der Ausgleichungspflicht als besonderer Erbteil.

Ο επιζών σύζυγος καλείται ως κληρονόμος εξ αδιαθέτου με τους συγγενείς της πρώτης τάξης στο τρίτο της κληρονομίας, αν συντρέχει με ένα τέκνο, και στο τέταρτο της κληρονομίας, αν συντρέχει με δύο ή περισσότερα τέκνα. Με τους συγγενείς της δεύτερης τάξης ο επιζών σύζυγος καλείται στο μισό της κληρονομίας. Επιπλέον, παίρνει ως εξαίρετο, ανεξάρτητα από την τάξη στην οποία καλείται, τα έπιπλα, σκεύη, ενδύματα και άλλα τέτοια οικιακά αντικείμενα που τα χρησιμοποιούσε είτε μόνος εκείνος που επιζεί είτε μαζί με τον κληρονομούμενο. Αν όμως υπάρχουν τέκνα του κληρονομουμένου, λαμβάνονται υπόψη και οι ανάγκες τους, εφόσον το επιβάλλουν οι ειδικές περιστάσεις για λόγους επιείκειας.

Αν στην κληρονομία περιλαμβάνεται ακίνητο το οποίο χρησίμευε όσο ζούσε ο κληρονομούμενος ως ο κύριος τόπος διαμονής του ίδιου και του συζύγου του, ο σύζυγος δικαιούται την αποκλειστική χρήση του ακινήτου χωρίς αντάλλαγμα για χρονικό διάστημα ενός (1) έτους από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Αντί για την κληρονομική μερίδα κατά την παρ. 1, ο επιζών σύζυγος μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο της κληρονομίας, εντός τεσσάρων (4) μηνών από τη λήξη των προθεσμιών του άρθρου 1845, να λάβει την επικαρπία σε αντικείμενα της κληρονομιάς. Η επικαρπία αποσβήνεται με τον θάνατο του συζύγου και δεν μεταβιβάζεται.

Der überlebende Ehegatte ist als gesetzlicher Erbe neben den Verwandten der ersten Ordnung zu einem Drittel des Nachlasses berufen, wenn er mit einem Kind zusammentrifft, und zu einem Viertel des Nachlasses, wenn er mit zwei oder mehr Kindern zusammentrifft. Neben den Verwandten der zweiten Ordnung ist der überlebende Ehegatte zur Hälfte des Nachlasses berufen. Darüber hinaus erhält er als Voraus, unabhängig von der Ordnung, in der er berufen ist, die Möbel, Geräte, Kleidung und ähnliche Haushaltsgegenstände, die der Überlebende entweder allein oder gemeinsam mit dem Erblasser benutzt hat. Sind jedoch Kinder des Erblassers vorhanden, so werden auch deren Bedürfnisse berücksichtigt, soweit es die besonderen Umstände aus Billigkeitsgründen gebieten.

Gehört zum Nachlass ein Grundstück, das zu Lebzeiten des Erblassers als dessen und seines Ehegatten hauptsächlicher Wohnort diente, so ist der Ehegatte für die Dauer eines (1) Jahres seit dem Tod des Erblassers zur ausschließlichen unentgeltlichen Nutzung des Grundstücks berechtigt.

Anstelle des Erbteils nach Absatz 1 kann der überlebende Ehegatte binnen vier (4) Monaten nach Ablauf der Fristen des Artikels 1845 beim Nachlassgericht beantragen, den Nießbrauch an Nachlassgegenständen zu erhalten. Der Nießbrauch erlischt mit dem Tod des Ehegatten und ist nicht übertragbar.

Αν στην κληρονομία δεν καλείται σύζυγος, το κατά το άρθρο 1810 εξαίρετο περιέρχεται στο πρόσωπο με το οποίο ο κληρονομούμενος συζούσε μόνιμα σε ελεύθερη ένωση κατά τα τελευταία τρία (3) έτη πριν από τον θάνατό του ή χωρίς χρονικό περιορισμό, αν είχε αποκτήσει κοινά τέκνα με τον κληρονομούμενο.

Αν δεν καλείται σύζυγος και στην κληρονομία περιλαμβάνεται ακίνητο το οποίο χρησίμευε όσο ζούσε ο κληρονομούμενος ως ο κύριος τόπος διαμονής του ίδιου και του προσώπου με το οποίο εκείνος συζούσε μόνιμα σε ελεύθερη ένωση, το πρόσωπο αυτό δικαιούται υπό τις προϋποθέσεις της παρ. 1 την αποκλειστική χρήση του ακινήτου χωρίς αντάλλαγμα για χρονικό διάστημα ενός (1) έτους από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Αν στην κληρονομία δεν καλείται σύζυγος ή συγγενής του κληρονομουμένου, αυτή περιέρχεται στο πρόσωπο με το οποίο ο κληρονομούμενος συζούσε μόνιμα σε ελεύθερη ένωση κατά τα τελευταία τρία (3) έτη πριν από τον θάνατό του ή χωρίς χρονικό περιορισμό αν είχε αποκτήσει κοινά τέκνα με τον κληρονομούμενο και αυτά εξέπεσαν πριν ή μετά την επαγωγή. Το πρόσωπο αυτό αποκτά την κληρονομία ήδη κατά τον χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου, μόνο εφόσον το δικαστήριο της κληρονομίας, μετά από αίτησή του, που υποβάλλεται εντός των προθεσμιών του άρθρου 1845, βεβαιώσει τις προϋποθέσεις του παρόντος.

Ist kein Ehegatte zur Erbschaft berufen, so fällt der Voraus nach Artikel 1810 derjenigen Person zu, mit der der Erblasser während der letzten drei (3) Jahre vor seinem Tod dauerhaft in freier Lebensgemeinschaft zusammenlebte, oder ohne zeitliche Beschränkung, wenn sie mit dem Erblasser gemeinsame Kinder hatte.

Ist kein Ehegatte berufen und gehört zum Nachlass ein Grundstück, das zu Lebzeiten des Erblassers als dessen und derjenigen Person hauptsächlicher Wohnort diente, mit der er dauerhaft in freier Lebensgemeinschaft zusammenlebte, so ist diese Person unter den Voraussetzungen des Absatzes 1 für die Dauer eines (1) Jahres seit dem Tod des Erblassers zur ausschließlichen unentgeltlichen Nutzung des Grundstücks berechtigt.

Ist weder ein Ehegatte noch ein Verwandter des Erblassers zur Erbschaft berufen, so fällt diese derjenigen Person zu, mit der der Erblasser während der letzten drei (3) Jahre vor seinem Tod dauerhaft in freier Lebensgemeinschaft zusammenlebte, oder ohne zeitliche Beschränkung, wenn sie mit dem Erblasser gemeinsame Kinder hatte und diese vor oder nach dem Erbfall weggefallen sind. Diese Person erwirbt den Nachlass bereits im Zeitpunkt des Todes des Erblassers, jedoch nur, wenn das Nachlassgericht auf ihren binnen der Fristen des Artikels 1845 gestellten Antrag hin das Vorliegen der Voraussetzungen dieser Vorschrift feststellt.

—

Αν δεν κληρονομούν κατιόντες, αδελφοί, τέκνα και εγγονοί αδελφών και σύζυγος, καθένας από τους γονείς, τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα τέκνα ή τους εγγονούς τους, εφόσον καλούνται στην κληρονομία ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, δικαιούται, εντός τεσσάρων (4) μηνών από τη λήξη των προθεσμιών του άρθρου 1845, να ζητήσει, κατά περίπτωση, από τον άλλο γονέα, τους παππούδες, τις γιαγιάδες, τα τέκνα ή τους εγγονούς τους της άλλης συγγενικής γραμμής, που κληρονομούν εξ αδιαθέτου, την απόδοση, εφόσον σώζονται, αντικειμένων που ανήκουν στην κληρονομία και προέρχονται από χαριστική εν ζωή παροχή, κληρονομία ή κληροδοσία προς τον κληρονομούμενο από πρόσωπα της ίδιας συγγενικής γραμμής.

Οι δανειστές της κληρονομίας μπορούν να ικανοποιηθούν από το αντικείμενο της χαριστικής εν ζωή παροχής και μετά την απόδοσή του στον γονέα που το ζήτησε, με την επιφύλαξη του άρθρου 1895.

Erben keine Abkömmlinge, Geschwister, Kinder und Enkel von Geschwistern und kein Ehegatte, so ist jeder der Elternteile, Großväter, Großmütter, deren Kinder oder Enkel, sofern sie als gesetzliche Erben zur Erbschaft berufen sind, berechtigt, binnen vier (4) Monaten nach Ablauf der Fristen des Artikels 1845 von dem jeweils anderen Elternteil, den Großvätern, Großmüttern, deren Kindern oder Enkeln der anderen Verwandtschaftslinie, die gesetzlich erben, die Herausgabe – sofern noch vorhanden – derjenigen Gegenstände zu verlangen, die zum Nachlass gehören und aus einer unentgeltlichen Zuwendung unter Lebenden, aus einer Erbschaft oder einem Vermächtnis von Personen derselben Verwandtschaftslinie an den Erblasser stammen.

Die Nachlassgläubiger können sich aus dem Gegenstand der unentgeltlichen Zuwendung unter Lebenden auch nach dessen Herausgabe an den Elternteil, der sie verlangt hat, befriedigen, vorbehaltlich des Artikels 1895.

—

Αν δεν κληρονομεί άλλος κληρονόμος από εκείνους που καλούνται κατά τον νόμο, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος καλείται το Δημόσιο.

Erbt kein anderer der gesetzlich berufenen Erben, so ist der Staat als gesetzlicher Erbe berufen.

Συνιστάται κληροδοσία εκ του νόμου υπέρ του προσώπου που είχε αναλάβει τη φροντίδα του κληρονομουμένου, συμβάλλοντας ουσιωδώς και χωρίς αντάλλαγμα ή αντίστοιχη νόμιμη υποχρέωση στην κάλυψη των αναγκών του, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω άλλου, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών κατά τα τελευταία τρία (3) έτη πριν από τον θάνατο του κληρονομουμένου. Δικαιούχος της κληροδοσίας μπορεί να είναι και κληρονόμος ή μεριδούχος.

Αντικείμενο της κληροδοσίας είναι χρηματικό ποσό, το ύψος του οποίου προσδιορίζεται με κριτήρια όπως το είδος, η διάρκεια και η έκταση των αναγκών του κληρονομουμένου που καλύφθηκαν από τον δικαιούχο. Το δικαστήριο μπορεί, αν το επιβάλλουν οι περιστάσεις, να διατάξει αντί χρηματικού ποσού την αυτούσια απόδοση περιουσιακού στοιχείου της κληρονομίας αντίστοιχης αξίας.

Ο κληρονομούμενος μπορεί με διαθήκη να αποκλείσει την κληροδοσία της παρ. 1. Σε περίπτωση αμφιβολίας, η κληροδοσία συνιστάται και όταν ο δικαιούχος τιμάται με διάταξη τελευταίας βούλησης.

Η κληροδοσία της παρ. 1 εκπληρώνεται πριν από τις λοιπές κληροδοσίες και τους τρόπους. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις κληροδοσίες.

Es wird ein gesetzliches Vermächtnis zugunsten derjenigen Person angeordnet, die die Betreuung des Erblassers übernommen und wesentlich sowie ohne Gegenleistung oder entsprechende gesetzliche Verpflichtung zur Deckung seiner Bedürfnisse beigetragen hat, sei es persönlich oder durch einen anderen, und zwar für einen Zeitraum von mindestens sechs (6) Monaten in den letzten drei (3) Jahren vor dem Tod des Erblassers. Berechtigter des Vermächtnisses kann auch ein Erbe oder ein Pflichtteilsberechtigter sein.

Gegenstand des Vermächtnisses ist ein Geldbetrag, dessen Höhe nach Kriterien wie Art, Dauer und Umfang der vom Berechtigten gedeckten Bedürfnisse des Erblassers bestimmt wird. Das Gericht kann, wenn die Umstände es gebieten, statt eines Geldbetrags die Herausgabe eines Nachlassgegenstands entsprechenden Wertes in Natur anordnen.

Der Erblasser kann das Vermächtnis nach Absatz 1 durch Testament ausschließen. Im Zweifel ist das Vermächtnis auch dann angeordnet, wenn der Berechtigte durch eine Verfügung von Todes wegen bedacht ist.

Das Vermächtnis nach Absatz 1 wird vor den übrigen Vermächtnissen und Auflagen erfüllt. Im Übrigen finden die Vorschriften über Vermächtnisse entsprechende Anwendung.

Οι κατιόντες και οι γονείς του κληρονομουμένου, καθώς και ο σύζυγος που επιζεί, οι οποίοι θα είχαν κληθεί ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, έχουν αξίωση νόμιμης μοίρας κατά του κληρονόμου. Η αξίωση αυτή είναι χρηματική και ανέρχεται στο μισό της αξίας της εξ αδιαθέτου μερίδας. Περισσότεροι κληρονόμοι ευθύνονται έναντι του νόμιμου μεριδούχου σύμφωνα με το άρθρο 1881.

Η αξίωση γεννάται με τον θάνατο του κληρονομουμένου, είναι κληρονομητή και μεταβιβαστή. Ο μεριδούχος μπορεί να παραιτηθεί από την αξίωσή του με μονομερή δήλωσή του προς τον κληρονόμο.

Το δικαστήριο μπορεί, αν το επιβάλλουν οι περιστάσεις, να διατάξει την αυτούσια απόδοση ποσοστού ή περιουσιακού στοιχείου της κληρονομίας που αντιστοιχεί στη νόμιμη μοίρα. Την ίδια δυνατότητα έχει το δικαστήριο και σε σχέση με στοιχείο της ατομικής περιουσίας του κληρονόμου, εφόσον αυτός ευθύνεται έναντι των δανειστών της κληρονομίας και με την ατομική του περιουσία.

Η αξίωση παραγράφεται σε μία διετία, η οποία αρχίζει μόλις λήξει το έτος εντός του οποίου ο μεριδούχος πληροφορήθηκε την ύπαρξη της αξίωσης. Σε κάθε περίπτωση η αξίωση παραγράφεται μετά την πάροδο είκοσι (20) ετών από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Die Abkömmlinge und die Eltern des Erblassers sowie der überlebende Ehegatte, die als gesetzliche Erben berufen gewesen wären, haben gegen den Erben einen Pflichtteilsanspruch. Dieser Anspruch ist auf Geld gerichtet und beläuft sich auf die Hälfte des Wertes des gesetzlichen Erbteils. Mehrere Erben haften gegenüber dem Pflichtteilsberechtigten nach Artikel 1881.

Der Anspruch entsteht mit dem Tod des Erblassers, ist vererblich und übertragbar. Der Pflichtteilsberechtigte kann durch einseitige Erklärung gegenüber dem Erben auf seinen Anspruch verzichten.

Das Gericht kann, wenn die Umstände es gebieten, die Herausgabe einer Quote oder eines Nachlassgegenstands in Natur anordnen, die dem Pflichtteil entspricht. Dieselbe Möglichkeit hat das Gericht auch hinsichtlich eines Gegenstands des Eigenvermögens des Erben, sofern dieser den Nachlassgläubigern auch mit seinem Eigenvermögen haftet.

Der Anspruch verjährt in zwei Jahren; die Frist beginnt mit dem Ablauf des Jahres, in dem der Pflichtteilsberechtigte vom Bestehen des Anspruchs Kenntnis erlangt hat. In jedem Fall verjährt der Anspruch nach Ablauf von zwanzig (20) Jahren seit dem Tod des Erblassers.

—

Αν ο διαθέτης αφήσει σε μεριδούχο τη νόμιμη μοίρα, σε περίπτωση αμφιβολίας δεν θεωρείται ότι τον εγκαθιστά κληρονόμο.

Hinterlässt der Erblasser einem Pflichtteilsberechtigten den Pflichtteil, so gilt er im Zweifel nicht als zum Erben eingesetzt.

Αν κάποιος μεριδούχος στερήθηκε ολικά ή μερικά τη νόμιμη μοίρα ή παραιτήθηκε εκ των προτέρων από το δικαίωμα αυτής ή εξέπεσε λόγω κληρονομικής ανικανότητας ή αναξιότητας, την αξίωση της νόμιμης μοίρας ασκούν οι μεριδούχοι που έρχονται στη θέση του κατά τη σειρά της εξ αδιαθέτου διαδοχής. Στην αξίωση της νόμιμης μοίρας δεν χωρεί προσαύξηση.

Ist einem Pflichtteilsberechtigten der Pflichtteil ganz oder teilweise entzogen worden oder hat er im Voraus auf dieses Recht verzichtet oder ist er wegen Erbunfähigkeit oder Erbunwürdigkeit weggefallen, so machen den Pflichtteilsanspruch diejenigen Pflichtteilsberechtigten geltend, die nach der Ordnung der gesetzlichen Erbfolge an seine Stelle treten. Beim Pflichtteilsanspruch findet keine Anwachsung statt.

Αν στον μεριδούχο έχει καταλειφθεί λιγότερο από τη νόμιμη μοίρα, η αξίωσή του υπάρχει για το μέρος που λείπει.

Ist dem Pflichtteilsberechtigten weniger als der Pflichtteil hinterlassen worden, so besteht sein Anspruch in Höhe des fehlenden Teils.

Αν στον μεριδούχο καταλείφθηκε κληροδοσία, μπορεί να την αποποιηθεί και να ασκήσει ολόκληρη την αξίωσή του στη νόμιμη μοίρα. Αν δεν αποποιηθεί την κληροδοσία, ασκεί την αξίωση στη νόμιμη μοίρα για το μέρος που λείπει.

Εκείνος που βαρύνεται με την κληροδοσία δικαιούται να τάξει στον μεριδούχο εύλογη προθεσμία για να την αποποιηθεί. Αν η προθεσμία περάσει άπρακτη, το δικαίωμα αποποίησης χάνεται.

Ist dem Pflichtteilsberechtigten ein Vermächtnis hinterlassen worden, so kann er es ausschlagen und den vollen Pflichtteilsanspruch geltend machen. Schlägt er das Vermächtnis nicht aus, so macht er den Pflichtteilsanspruch in Höhe des fehlenden Teils geltend.

Der mit dem Vermächtnis Beschwerte ist berechtigt, dem Pflichtteilsberechtigten eine angemessene Frist zur Ausschlagung zu setzen. Verstreicht die Frist fruchtlos, so erlischt das Ausschlagungsrecht.

Αν ο μεριδούχος είναι συγχρόνως και κληρονόμος και η νόμιμη μοίρα του περιορίζεται με την επιβολή καταπιστεύματος ή τον ορισμό εκτελεστή διαθήκης ή βαρύνεται με κληροδοσία ή τρόπο, μπορεί να ζητήσει τη νόμιμη μοίρα, αν αποποιηθεί την κληρονομία. H προθεσμία αποποίησης αρχίζει μόλις ο μεριδούχος λάβει γνώση του περιορισμού ή του βάρους.

Περιορισμός της νόμιμης μοίρας υφίσταται και όταν ο μεριδούχος εγκαθίσταται ως καταπιστευματοδόχος.

Ist der Pflichtteilsberechtigte zugleich Erbe und wird sein Pflichtteil durch die Anordnung einer Nacherbschaft oder die Ernennung eines Testamentsvollstreckers beschränkt oder mit einem Vermächtnis oder einer Auflage beschwert, so kann er den Pflichtteil verlangen, wenn er die Erbschaft ausschlägt. Die Ausschlagungsfrist beginnt, sobald der Pflichtteilsberechtigte von der Beschränkung oder der Beschwerung Kenntnis erlangt.

Eine Beschränkung des Pflichtteils liegt auch vor, wenn der Pflichtteilsberechtigte als Nacherbe eingesetzt wird.

Για τον προσδιορισμό της εξ αδιαθέτου μερίδας με βάση την οποία υπολογίζεται η νόμιμη μοίρα, συναριθμούνται όσοι έχουν στερηθεί τη νόμιμη μοίρα με τη διαθήκη, όσοι έχουν αποποιηθεί την κληρονομία, όσοι έχουν παραιτηθεί εκ των προτέρων από το κληρονομικό δικαίωμα ή τη νόμιμη μοίρα και όσοι έχουν κηρυχθεί ανάξιοι ή είναι αυτοδικαίως ανίκανοι να κληρονομήσουν.

Für die Bestimmung des gesetzlichen Erbteils, nach dem der Pflichtteil berechnet wird, werden mitgezählt: diejenigen, denen der Pflichtteil durch Testament entzogen wurde, diejenigen, die die Erbschaft ausgeschlagen haben, diejenigen, die im Voraus auf das Erbrecht oder den Pflichtteil verzichtet haben, und diejenigen, die für erbunwürdig erklärt wurden oder von Rechts wegen erbunfähig sind.

Ο υπολογισμός της νόμιμης μοίρας γίνεται με βάση την κατάσταση και την αξία της κληρονομίας κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου, αφού αφαιρεθούν τα χρέη και οι δαπάνες της κηδείας του. Ο μεριδούχος έχει κατά του κληρονόμου την αξίωση παροχής πληροφοριών του άρθρου 1876.

Στην κληρονομία προστίθενται, με την αξία που είχαν κατά τον χρόνο της παροχής, οτιδήποτε ο κληρονομούμενος παραχώρησε, όσο ζούσε, χωρίς αντάλλαγμα σε μεριδούχο είτε με δωρεά είτε με γονική παροχή ή με άλλο τρόπο, και επίσης οποιαδήποτε δωρεά έκανε ο κληρονομούμενος στα τελευταία πέντε (5) έτη πριν από τον θάνατό του, εκτός αν την επέβαλαν λόγοι ευπρέπειας ή ιδιαίτερο ηθικό καθήκον. Στην κληρονομία προστίθεται και κάθε δωρεά αιτία θανάτου με την αξία που είχε κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου.

Για τον υπολογισμό της νόμιμης μοίρας του γονέα δεν συνυπολογίζεται ό,τι περιέρχεται ως εξαίρετο, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 1810, στον σύζυγο που επιζεί.

Επίσης, δεν συνυπολογίζονται τα αντικείμενα του άρθρου 1816, τα οποία προέρχονται από την άλλη συγγενική γραμμή.

Die Berechnung des Pflichtteils erfolgt auf der Grundlage des Bestandes und des Wertes des Nachlasses im Zeitpunkt des Todes des Erblassers nach Abzug der Schulden und der Kosten seiner Bestattung. Der Pflichtteilsberechtigte hat gegen den Erben den Auskunftsanspruch nach Artikel 1876.

Dem Nachlass hinzugerechnet wird – mit dem Wert im Zeitpunkt der Zuwendung – alles, was der Erblasser zu Lebzeiten ohne Gegenleistung einem Pflichtteilsberechtigten überlassen hat, sei es durch Schenkung, durch elterliche Zuwendung oder auf andere Weise, sowie jede Schenkung, die der Erblasser in den letzten fünf (5) Jahren vor seinem Tod vorgenommen hat, es sei denn, sie war durch Anstandsrücksichten oder eine besondere sittliche Pflicht geboten. Dem Nachlass hinzugerechnet wird auch jede Schenkung von Todes wegen mit dem Wert, den sie im Zeitpunkt des Todes des Erblassers hatte.

Für die Berechnung des Pflichtteils des Elternteils wird dasjenige nicht mitgerechnet, was dem überlebenden Ehegatten nach Artikel 1810 Absatz 1 Satz 3 als Voraus zufällt.

Ebenso werden die Gegenstände des Artikels 1816 nicht mitgerechnet, die aus der anderen Verwandtschaftslinie stammen.

Στη νόμιμη μοίρα καταλογίζονται οι παροχές σε μεριδούχο, με την αξία που είχαν όταν έγιναν, εφόσον προστίθενται στην κληρονομία σύμφωνα με το άρθρο 1827, εκτός αν ο κληρονομούμενος όρισε διαφορετικά όταν έδωσε την παροχή ή μεταγενέστερα.

Ο καταλογισμός γίνεται και αν στη θέση του κατιόντος, που έλαβε την παροχή, υπεισέρχεται ως μεριδούχος άλλος κατιών του μεριδούχου.

Auf den Pflichtteil werden die Zuwendungen an einen Pflichtteilsberechtigten mit dem Wert angerechnet, den sie zur Zeit der Zuwendung hatten, soweit sie nach Artikel 1827 dem Nachlass hinzugerechnet werden, es sei denn, der Erblasser hat bei der Zuwendung oder später etwas anderes bestimmt.

Die Anrechnung erfolgt auch dann, wenn an die Stelle des Abkömmlings, der die Zuwendung erhalten hat, ein anderer Abkömmling des Pflichtteilsberechtigten als Pflichtteilsberechtigter tritt.

—

Εφόσον η κληρονομία που υπάρχει κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου δεν επαρκεί για να καλύψει τη νόμιμη μοίρα, ο μεριδούχος μπορεί να ζητήσει από το πρόσωπο που δέχθηκε από τον κληρονομούμενο δωρεά αιτία θανάτου, δωρεά εν ζωή ή γονική παροχή, η οποία κατά το άρθρο 1827 υπολογίζεται στην κληρονομία, την καταβολή του ποσού που ελλείπει για την ικανοποίηση της νόμιμης μοίρας του. Η ευθύνη του λήπτη δεν υπερβαίνει την αξία του αντικειμένου που έλαβε, όπως αυτή υπολογίζεται κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου. Ο λήπτης, αντί καταβολής ποσού, μπορεί να ικανοποιήσει τον μεριδούχο και με αυτούσια απόδοση του αντικειμένου που έλαβε. Η αξίωση ασκείται μόνο από τον μεριδούχο κατά του λήπτη ή των κληρονόμων του.

Όταν στην κληρονομία υπολογίζονται κατά το άρθρο 1827 και δωρεές αιτία θανάτου και δωρεές εν ζωή ή γονικές παροχές, η αξίωση του μεριδούχου ασκείται κατά του δωρεοδόχου εν ζωή ή του λήπτη γονικής παροχής, εφόσον αυτή δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως από τον δωρεοδόχο αιτία θανάτου. Αν έγιναν διαδοχικές δωρεές εν ζωή ή γονικές παροχές, η αξίωση του μεριδούχου ασκείται κατά των υποχρέων κατ᾽ αντίστροφη χρονολογική σειρά ωσότου ικανοποιηθεί πλήρως η νόμιμη μοίρα του. Αν περισσότερες δωρεές εν ζωή ή γονικές παροχές έγιναν συγχρόνως, η αξίωση του μεριδούχου ικανοποιείται σύμμετρα.

Η αξίωση παραγράφεται τρία (3) έτη μετά τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Ο μεριδούχος μπορεί για την ικανοποίηση της αξίωσής του να εναγάγει με το ίδιο δικόγραφο τον κληρονόμο και τους υποχρέους κατά την παρ. 1 υπό την αίρεση της απόρριψης της αγωγής κατά του προηγούμενου εναγομένου.

Reicht der im Zeitpunkt des Todes des Erblassers vorhandene Nachlass zur Deckung des Pflichtteils nicht aus, so kann der Pflichtteilsberechtigte von der Person, die vom Erblasser eine Schenkung von Todes wegen, eine Schenkung unter Lebenden oder eine elterliche Zuwendung erhalten hat, die nach Artikel 1827 dem Nachlass hinzugerechnet wird, die Zahlung des zur Befriedigung seines Pflichtteils fehlenden Betrages verlangen. Die Haftung des Empfängers übersteigt nicht den Wert des empfangenen Gegenstands, wie er im Zeitpunkt des Todes des Erblassers berechnet wird. Der Empfänger kann den Pflichtteilsberechtigten statt durch Zahlung eines Betrages auch durch Herausgabe des empfangenen Gegenstands in Natur befriedigen. Der Anspruch wird nur vom Pflichtteilsberechtigten gegen den Empfänger oder dessen Erben geltend gemacht.

Werden dem Nachlass nach Artikel 1827 sowohl Schenkungen von Todes wegen als auch Schenkungen unter Lebenden oder elterliche Zuwendungen hinzugerechnet, so wird der Anspruch des Pflichtteilsberechtigten gegen den Beschenkten unter Lebenden oder den Empfänger der elterlichen Zuwendung geltend gemacht, soweit er vom Beschenkten von Todes wegen nicht vollständig befriedigt werden kann. Sind aufeinanderfolgende Schenkungen unter Lebenden oder elterliche Zuwendungen erfolgt, so wird der Anspruch des Pflichtteilsberechtigten gegen die Verpflichteten in umgekehrter zeitlicher Reihenfolge geltend gemacht, bis sein Pflichtteil vollständig befriedigt ist. Sind mehrere Schenkungen unter Lebenden oder elterliche Zuwendungen gleichzeitig erfolgt, so wird der Anspruch des Pflichtteilsberechtigten anteilig befriedigt.

Der Anspruch verjährt drei (3) Jahre nach dem Tod des Erblassers.

Der Pflichtteilsberechtigte kann zur Durchsetzung seines Anspruchs mit derselben Klageschrift den Erben und die Verpflichteten nach Absatz 1 verklagen, und zwar unter der Bedingung der Abweisung der Klage gegen den jeweils vorhergehenden Beklagten.

—

—

Αν ο λήπτης της παροχής χωρίς αντάλλαγμα είναι μεριδούχος, υποχρεούται να καταβάλει μόνο ό,τι έλαβε επιπλέον της νόμιμης μοίρας που του αναλογεί.

Ist der Empfänger der unentgeltlichen Zuwendung ein Pflichtteilsberechtigter, so ist er nur verpflichtet zu leisten, was er über den ihm zustehenden Pflichtteil hinaus erhalten hat.

Ο διαθέτης μπορεί, για ορισμένους λόγους που αναφέρονται στα άρθρα 1833 έως 1835, να στερήσει από τον μεριδούχο τη νόμιμη μοίρα. Η στέρηση συντελείται με διαθήκη.

Der Erblasser kann dem Pflichtteilsberechtigten aus bestimmten, in den Artikeln 1833 bis 1835 genannten Gründen den Pflichtteil entziehen. Die Entziehung erfolgt durch Testament.

Ο διαθέτης μπορεί να στερήσει από τον μεριδούχο τη νόμιμη μοίρα αν αυτός: 1. επιβουλεύθηκε τη ζωή του διαθέτη, του συζύγου ή συντρόφου με σύμφωνο συμβίωσης ή άλλου μέλους της οικογένειάς του· 2. έγινε ένοχος κακουργήματος ή σοβαρού πλημμελήματος και ιδίως ενδοοικογενειακής βίας κατά του διαθέτη ή των προσώπων που αναφέρονται στην περίπτωση 1· 3. με βαρύ παράπτωμα φάνηκε αχάριστος απέναντι στον διαθέτη ή στα αναφερόμενα στην περίπτωση 1 πρόσωπα και ιδίως αν αθέτησε κακόβουλα την υποχρέωση που είχε από τον νόμο να διατρέφει τον διαθέτη.

Der Erblasser kann dem Pflichtteilsberechtigten den Pflichtteil entziehen, wenn dieser: 1. dem Leben des Erblassers, seines Ehegatten oder Partners aus einem Lebenspartnerschaftsvertrag oder eines anderen Mitglieds seiner Familie nachgestellt hat; 2. eines Verbrechens oder eines schweren Vergehens, insbesondere häuslicher Gewalt, gegen den Erblasser oder die in Nummer 1 genannten Personen schuldig geworden ist; 3. sich durch eine schwere Verfehlung gegenüber dem Erblasser oder den in Nummer 1 genannten Personen undankbar gezeigt hat, insbesondere wenn er die ihm gesetzlich obliegende Pflicht zum Unterhalt des Erblassers böswillig verletzt hat.

—

—

Ο διαθέτης μπορεί να στερήσει από τον σύζυγό του τη νόμιμη μοίρα, πέρα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 1833, αν κατά τον χρόνο σύνταξης της διαθήκης είχε βάσιμο λόγο διαζυγίου. Η διάταξη δεν ισχύει, αν κατά τον θάνατο του διαθέτη έπαυσε να υφίσταται βάσιμος λόγος διαζυγίου.

Der Erblasser kann seinem Ehegatten den Pflichtteil über die in Artikel 1833 genannten Gründe hinaus entziehen, wenn er im Zeitpunkt der Testamentserrichtung einen begründeten Scheidungsgrund hatte. Die Verfügung ist unwirksam, wenn im Zeitpunkt des Todes des Erblassers ein begründeter Scheidungsgrund nicht mehr vorlag.

Η διάταξη της διαθήκης, με την οποία ο διαθέτης στέρησε τη νόμιμη μοίρα, παύει να ισχύει, αν ο διαθέτης συγχώρησε μεταγενέστερα τον μεριδούχο.

Die Verfügung des Testaments, mit der der Erblasser den Pflichtteil entzogen hat, wird unwirksam, wenn der Erblasser dem Pflichtteilsberechtigten nachträglich verziehen hat.

Αν ο μεριδούχος ζει βίο άσωτο ή είναι καταχρεωμένος, ο διαθέτης μπορεί είτε να διατάξει με τη διαθήκη να περιέλθει η νόμιμη μοίρα του στους κατιόντες του μεριδούχου, εφόσον αυτοί θα καλούνταν στην εξ αδιαθέτου διαδοχή, είτε να ορίσει εκτελεστή για να τη διοικεί ή και τα δύο. Η διάταξη δεν ισχύει, αν κατά τον θάνατο του διαθέτη έπαυσε να υπάρχει ο λόγος της.

Führt der Pflichtteilsberechtigte einen verschwenderischen Lebenswandel oder ist er überschuldet, so kann der Erblasser durch Testament entweder anordnen, dass sein Pflichtteil den Abkömmlingen des Pflichtteilsberechtigten zufällt, sofern diese zur gesetzlichen Erbfolge berufen wären, oder einen Vollstrecker zu dessen Verwaltung bestimmen oder beides. Die Verfügung ist unwirksam, wenn ihr Grund im Zeitpunkt des Todes des Erblassers weggefallen ist.

Με σύμβαση είναι δυνατή η παραίτηση προσώπου από μελλοντικά του δικαιώματα στην κληρονομία του αντισυμβαλλομένου του, είτε αυτά απορρέουν από τον νόμο είτε από υφιστάμενη διάταξη τελευταίας βούλησης.

Η παραίτηση μπορεί να είναι ολική ή μερική, με ή χωρίς αντάλλαγμα.

Η παραίτηση μπορεί να περιορίζεται στο δικαίωμα της νόμιμης μοίρας.

Durch Vertrag kann eine Person auf ihre künftigen Rechte am Nachlass ihres Vertragspartners verzichten, gleichviel ob diese aus dem Gesetz oder aus einer bestehenden Verfügung von Todes wegen herrühren.

Der Verzicht kann ganz oder teilweise, mit oder ohne Gegenleistung erfolgen.

Der Verzicht kann sich auf das Pflichtteilsrecht beschränken.

Η σύμβαση παραίτησης καταρτίζεται με αυτοπρόσωπη δήλωση των μερών ενώπιον συμβολαιογράφου χωρίς αίρεση ή προθεσμία. Αν το πρόσωπο στην κληρονομία του οποίου αφορά η σύμβαση τελεί υπό επικουρική δικαστική συμπαράσταση, καταρτίζει τη σύμβαση χωρίς τη συναίνεση του δικαστικού συμπαραστάτη, εφόσον από τη σύμβαση αποκτά απλώς και μόνο έννομο όφελος.

Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις για τις δικαιοπραξίες. Ακύρωση της σύμβασης λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής δεν χωρεί μετά την πάροδο δύο (2) ετών από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Der Verzichtsvertrag wird durch höchstpersönliche Erklärung der Parteien vor einem Notar ohne Bedingung oder Befristung errichtet. Steht die Person, deren Nachlass der Vertrag betrifft, unter unterstützender gerichtlicher Betreuung, so schließt sie den Vertrag ohne Zustimmung des gerichtlichen Betreuers, sofern sie durch den Vertrag lediglich einen rechtlichen Vorteil erlangt.

Im Übrigen finden die allgemeinen Vorschriften über Rechtsgeschäfte Anwendung. Eine Anfechtung des Vertrags wegen Irrtums, Täuschung oder Drohung findet nach Ablauf von zwei (2) Jahren seit dem Tod des Erblassers nicht mehr statt.

Κατά το μέτρο στο οποίο ισχύει η παραίτηση, ο παραιτηθείς θεωρείται σαν να μην ζούσε κατά τον χρόνο της επαγωγής.

Σε περίπτωση αμφιβολίας, τα αποτελέσματα εκτείνονται και στους κατιόντες του παραιτηθέντος. Το πρόσωπο, στην κληρονομία του οποίου αφορά η σύμβαση, μπορεί να τιμήσει τον παραιτηθέντα με διάταξη τελευταίας βούλησης.

Soweit der Verzicht wirksam ist, gilt der Verzichtende, als hätte er im Zeitpunkt des Erbfalls nicht gelebt.

Im Zweifel erstrecken sich die Wirkungen auch auf die Abkömmlinge des Verzichtenden. Die Person, deren Nachlass der Vertrag betrifft, kann den Verzichtenden durch Verfügung von Todes wegen bedenken.

Αν η παραίτηση συμφωνήθηκε έναντι ανταλλάγματος εν ζωή, δεν αναπτύσσει τα αποτελέσματά της εφόσον δεν καταβληθεί το αντάλλαγμα εντός έξι (6) μηνών από την κατάρτισή της. Το ίδιο ισχύει και αν κάποιος από τους συμβαλλομένους αποβιώσει πριν από την καταβολή του ανταλλάγματος.

Η συμφωνία ως προς το αντάλλαγμα που καταβλήθηκε στον παραιτηθέντα θεωρείται δωρεά.

Ανάκληση της συμφωνίας χωρεί κατά τις διατάξεις για την ανάκληση δωρεάς που εφαρμόζονται αναλόγως. Η δήλωση για την ανάκληση γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και γνωστοποιείται στον παραιτηθέντα. Η ανάκληση καθιστά την παραίτηση ανίσχυρη.

Ο παραιτηθείς έχει δικαίωμα υπαναχώρησης από τη σύμβαση, αν υποχρεωθεί στην απόδοση του ανταλλάγματος που έλαβε για την ικανοποίηση δανειστών του αντισυμβαλλομένου του. Η υπαναχώρηση υπόκειται στον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και γνωστοποιείται στον αντισυμβαλλόμενο ή τους κληρονόμους του. Η υπαναχώρηση αποκλείεται μετά την πάροδο ενός (1) έτους από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Ist der Verzicht gegen eine Gegenleistung unter Lebenden vereinbart worden, so entfaltet er seine Wirkungen nicht, wenn die Gegenleistung nicht binnen sechs (6) Monaten nach der Errichtung erbracht wird. Dasselbe gilt, wenn einer der Vertragsschließenden vor Erbringung der Gegenleistung verstirbt.

Die Vereinbarung über die dem Verzichtenden erbrachte Gegenleistung gilt als Schenkung.

Ein Widerruf der Vereinbarung findet nach den entsprechend anzuwendenden Vorschriften über den Widerruf einer Schenkung statt. Die Widerrufserklärung erfolgt durch notarielle Urkunde und wird dem Verzichtenden mitgeteilt. Der Widerruf macht den Verzicht unwirksam.

Der Verzichtende hat ein Rücktrittsrecht vom Vertrag, wenn er zur Herausgabe der empfangenen Gegenleistung zur Befriedigung von Gläubigern seines Vertragspartners verpflichtet wird. Der Rücktritt bedarf der Form der notariellen Urkunde und wird dem Vertragspartner oder dessen Erben mitgeteilt. Der Rücktritt ist nach Ablauf eines (1) Jahres seit dem Tod des Erblassers ausgeschlossen.

Τα αποτελέσματα της σύμβασης παραίτησης αναιρούνται με αντίθετη συμφωνία των συμβαλλομένων, που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 1839.

Die Wirkungen des Verzichtsvertrags werden durch eine gegenteilige Vereinbarung der Vertragsschließenden aufgehoben, die nach Artikel 1839 errichtet wird.

Σύμβαση, με την οποία ο ένας συμβαλλόμενος αναλαμβάνει εκ των προτέρων την υποχρέωση να αποποιηθεί τα δικαιώματά του ή να παραιτηθεί από την αξίωση νόμιμης μοίρας στην κληρονομία του αντισυμβαλλομένου του μετά την επαγωγή, ισχύει ως σύμβαση παραίτησης από τα μελλοντικά δικαιώματά του στην κληρονομία, αν θα ήταν έγκυρη ως τέτοια.

Ein Vertrag, durch den ein Vertragsschließender im Voraus die Verpflichtung übernimmt, nach dem Erbfall seine Rechte auszuschlagen oder auf den Pflichtteilsanspruch am Nachlass seines Vertragspartners zu verzichten, ist als Vertrag über den Verzicht auf seine künftigen Rechte am Nachlass wirksam, wenn er als solcher gültig wäre.

Ο κληρονόμος αποκτά αυτοδικαίως την κληρονομία μόλις γίνει η επαγωγή, με την επιφύλαξη των άρθρων 1198 και 1817.

Der Erbe erwirbt den Nachlass von Rechts wegen mit dem Erbfall, vorbehaltlich der Artikel 1198 und 1817.

Ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία μέσα σε προθεσμία τεσσάρων (4) μηνών που αρχίζει από τότε που πληροφορήθηκε την επαγωγή και τον λόγο της. Αν ο κληρονομούμενος είχε την τελευταία κατοικία του στο εξωτερικό ή αν ο κληρονόμος κατά την έναρξη της προθεσμίας διέμενε στο εξωτερικό, η προθεσμία είναι ενός (1) έτους. Στην επαγωγή από διάταξη τελευταίας βούλησης η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από τη δημοσίευσή της.

Η προθεσμία αναστέλλεται για τους ίδιους λόγους που αναστέλλεται και η παραγραφή.

Der Erbe kann die Erbschaft binnen einer Frist von vier (4) Monaten ausschlagen, die mit dem Zeitpunkt beginnt, in dem er vom Erbfall und dessen Grund Kenntnis erlangt hat. Hatte der Erblasser seinen letzten Wohnsitz im Ausland oder hielt sich der Erbe bei Fristbeginn im Ausland auf, so beträgt die Frist ein (1) Jahr. Bei einem Erbfall aufgrund einer Verfügung von Todes wegen beginnt die Frist nicht vor deren Veröffentlichung.

Die Frist ist aus denselben Gründen gehemmt, aus denen auch die Verjährung gehemmt ist.

Η αποποίηση είναι άκυρη, αν ο κληρονόμος έχει ρητά ή σιωπηρά δηλώσει ότι αποδέχεται την κληρονομία. Από τη σύνταξη απογραφής της κληρονομίας, την καταβολή δαπανών κηδείας και την επιμέλεια για τη δημοσίευση διάταξης τελευταίας βούλησης και μόνο δεν συνάγεται τέτοια δήλωση. Πράξεις διαχείρισης της κληρονομίας κατά την παρ. 2 του άρθρου 1856 τεκμαίρεται ότι δεν συνιστούν τέτοια δήλωση.

Die Ausschlagung ist nichtig, wenn der Erbe ausdrücklich oder stillschweigend erklärt hat, dass er die Erbschaft annimmt. Allein aus der Errichtung eines Nachlassinventars, der Zahlung von Bestattungskosten und der Sorge für die Veröffentlichung einer Verfügung von Todes wegen ist eine solche Erklärung nicht zu folgern. Bei Verwaltungshandlungen bezüglich des Nachlasses nach Artikel 1856 Absatz 2 wird vermutet, dass sie keine solche Erklärung darstellen.

—

Η αποδοχή ή η αποποίηση της κληρονομίας είναι άκυρη αν έγινε πριν από τον θάνατο του κληρονομουμένου. Επίσης είναι άκυρη, αν έγινε από πλάνη ως προς τον λόγο της επαγωγής ή υπό αίρεση ή προθεσμία ή για μέρος της κληρονομίας.

Die Annahme oder die Ausschlagung der Erbschaft ist nichtig, wenn sie vor dem Tod des Erblassers erfolgt ist. Sie ist ferner nichtig, wenn sie aufgrund eines Irrtums über den Grund des Erbfalls oder unter einer Bedingung oder Befristung oder für einen Teil der Erbschaft erfolgt ist.

Αν ο κληρονόμος καλείται σε περισσότερες μερίδες από τον ίδιο ή από διάφορους λόγους, μπορεί να τις αποδεχθεί ή να τις αποποιηθεί όλες μαζί ή κάθε μια από αυτές χωριστά, εκτός αν ο διαθέτης διέταξε διαφορετικά.

Η κατά προσαύξηση μερίδα δεν επιδέχεται χωριστή αποδοχή ή αποποίηση, εκτός από τις περιπτώσεις των άρθρων 1793 και 1816.

Ist der Erbe auf mehrere Erbteile aus demselben oder aus verschiedenen Gründen berufen, so kann er sie alle zusammen oder jeden einzeln annehmen oder ausschlagen, sofern der Erblasser nichts anderes angeordnet hat.

Der durch Anwachsung erworbene Erbteil kann – außer in den Fällen der Artikel 1793 und 1816 – nicht gesondert angenommen oder ausgeschlagen werden.

Το δικαίωμα για αποδοχή ή αποποίηση της κληρονομίας μεταβαίνει στους κληρονόμους του κληρονόμου.

Das Recht zur Annahme oder Ausschlagung der Erbschaft geht auf die Erben des Erben über.

Αν αποβιώσει ο κληρονόμος πριν από την παρέλευση της προθεσμίας για αποποίηση, η προθεσμία αυτή δεν λήγει πριν από την παρέλευση της προθεσμίας για αποποίηση που τάσσεται για την κληρονομία του κληρονόμου.

Αν υπάρχουν περισσότεροι κληρονόμοι του κληρονόμου, ο καθένας μπορεί να αποδεχθεί ή να αποποιηθεί την κληρονομία κατά το μέρος που αντιστοιχεί στη μερίδα του.

Verstirbt der Erbe vor Ablauf der Ausschlagungsfrist, so endet diese Frist nicht vor Ablauf der für den Nachlass des Erben bestimmten Ausschlagungsfrist.

Sind mehrere Erben des Erben vorhanden, so kann jeder die Erbschaft in dem seinem Erbteil entsprechenden Umfang annehmen oder ausschlagen.

Η αποδοχή ή η αποποίηση της κληρονομίας είναι αμετάκλητη.

Η αποδοχή ή η αποποίηση που οφείλεται σε πλάνη ή απειλή ή απάτη κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις δικαιοπραξίες. Το δικαίωμα για την ακύρωση αποσβήνεται μετά από έξι (6) μήνες.

Η πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομίας δεν θεωρείται ουσιώδης.

Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται και σε αποδοχή που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση.

Η ακύρωση της αποδοχής ισχύει ως αποποίηση. Η ακύρωση της αποποίησης ισχύει ως αποδοχή.

Die Annahme oder die Ausschlagung der Erbschaft ist unwiderruflich.

Eine auf Irrtum, Drohung oder Täuschung beruhende Annahme oder Ausschlagung beurteilt sich nach den Vorschriften über Rechtsgeschäfte. Das Anfechtungsrecht erlischt nach sechs (6) Monaten.

Ein Irrtum über die Aktiva oder die Passiva des Nachlasses gilt nicht als wesentlich.

Dieser Artikel findet auch auf eine Annahme Anwendung, die aus der Versäumung der Ausschlagungsfrist gefolgert wird.

Die Anfechtung der Annahme wirkt als Ausschlagung. Die Anfechtung der Ausschlagung wirkt als Annahme.

—

Διαχειριστική πράξη που έγινε από εκείνον που αποποιήθηκε, πριν από την αποποίηση της κληρονομίας, κρίνεται απέναντι στον κληρονόμο κατά τις διατάξεις για τη διοίκηση αλλοτρίων.

Η διάθεση αντικειμένου πριν από την αποποίηση της κληρονομιάς, από εκείνον που αποποιήθηκε, εφόσον δεν μπορούσε χωρίς ζημία της κληρονομίας να αναβληθεί, καθώς και η μονομερής δικαιοπραξία τρίτου προς αυτόν ως κληρονόμο, παραμένουν ισχυρές και μετά την αποποίηση.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ή άλλων ειδικών διατάξεων, όσο ο κληρονόμος έχει το δικαίωμα να αποποιηθεί την κληρονομία δεν μπορεί να ασκηθεί δικαστικώς εναντίον του αξίωση που στρέφεται κατά της κληρονομίας.

Eine Verwaltungshandlung, die der Ausschlagende vor der Ausschlagung der Erbschaft vorgenommen hat, beurteilt sich gegenüber dem Erben nach den Vorschriften über die Geschäftsführung ohne Auftrag.

Die Verfügung über einen Gegenstand vor der Ausschlagung der Erbschaft durch den Ausschlagenden bleibt, sofern sie ohne Nachteil für den Nachlass nicht aufgeschoben werden konnte, ebenso wie ein einseitiges Rechtsgeschäft eines Dritten ihm gegenüber als Erben auch nach der Ausschlagung wirksam.

Vorbehaltlich der Vorschriften der Zivilprozessordnung oder anderer besonderer Vorschriften kann, solange der Erbe zur Ausschlagung der Erbschaft berechtigt ist, ein gegen den Nachlass gerichteter Anspruch gegen ihn nicht gerichtlich geltend gemacht werden.

—

Αυτοδικαίως ανίκανος να κληρονομήσει είναι όποιος καταδικάσθηκε αμετάκλητα για τη θανάτωση, την απόπειρα θανάτωσης του κληρονομουμένου, ή την τέλεση σε βάρος του άλλου κακουργήματος που αφορά στη ζωή, στην υγεία ή στη γενετήσια ελευθερία του.

Η κληρονομία επάγεται σε εκείνον που θα είχε κληθεί, αν ο ανίκανος δεν ζούσε κατά την επαγωγή. Η επαγωγή θεωρείται ότι έγινε κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου.

Von Rechts wegen erbunfähig ist, wer wegen der Tötung, des Tötungsversuchs am Erblasser oder der Begehung eines anderen Verbrechens gegen dessen Leben, Gesundheit oder sexuelle Selbstbestimmung rechtskräftig verurteilt wurde.

Die Erbschaft fällt demjenigen an, der berufen gewesen wäre, wenn der Erbunfähige zur Zeit des Erbfalls nicht gelebt hätte. Der Anfall gilt als im Zeitpunkt des Todes des Erblassers erfolgt.

Με δικαστική απόφαση κηρύσσεται ανάξιος να κληρονομήσει: 1. εκείνος που τέλεσε κάποιο από τα κακουργήματα που αναφέρονται στο άρθρο 1857, καθώς και εκείνος που από πρόθεση τέλεσε σε βάρος του κληρονομουμένου κακούργημα κατά της περιουσίας ή της ιδιοκτησίας ή σοβαρό πλημμέλημα· 2. εκείνος που διέπραξε κακούργημα σε βάρος των κατιόντων, των ανιόντων ή του συζύγου του κληρονομουμένου που αφορά στη ζωή, την υγεία ή τη γενετήσια ελευθερία τους· 3. εκείνος που από πρόθεση εμπόδισε τον κληρονομούμενο να συντάξει, ανακαλέσει ή τροποποιήσει διάταξη τελευταίας βούλησης· 4. εκείνος που με απάτη παρακίνησε ή με απειλή ανάγκασε τον κληρονομούμενο να συντάξει, ανακαλέσει ή τροποποιήσει διάταξη τελευταίας βούλησης· 5. εκείνος που από πρόθεση πλαστογράφησε, αλλοίωσε ή εξαφάνισε τη διάταξη τελευταίας βούλησης του κληρονομουμένου.

Όταν καταστεί τελεσίδικη η απόφαση που κηρύσσει την αναξιότητα, η επαγωγή προς τον ανάξιο θεωρείται σαν να μην έχει επέλθει. Η κληρονομία επάγεται σε εκείνον που θα είχε κληθεί, αν ο ανάξιος δεν ζούσε κατά την επαγωγή. Η επαγωγή θεωρείται ότι επήλθε κατά τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Durch gerichtliche Entscheidung wird für erbunwürdig erklärt: 1. wer eines der in Artikel 1857 genannten Verbrechen begangen hat, sowie wer vorsätzlich zum Nachteil des Erblassers ein Verbrechen gegen das Vermögen oder das Eigentum oder ein schweres Vergehen begangen hat; 2. wer ein Verbrechen zum Nachteil der Abkömmlinge, der Vorfahren oder des Ehegatten des Erblassers begangen hat, das deren Leben, Gesundheit oder sexuelle Selbstbestimmung betrifft; 3. wer den Erblasser vorsätzlich daran gehindert hat, eine Verfügung von Todes wegen zu errichten, zu widerrufen oder zu ändern; 4. wer den Erblasser durch Täuschung dazu bestimmt oder durch Drohung dazu genötigt hat, eine Verfügung von Todes wegen zu errichten, zu widerrufen oder zu ändern; 5. wer die Verfügung von Todes wegen des Erblassers vorsätzlich gefälscht, verfälscht oder beseitigt hat.

Mit Eintritt der Rechtskraft der die Erbunwürdigkeit aussprechenden Entscheidung gilt der Anfall an den Erbunwürdigen als nicht erfolgt. Die Erbschaft fällt demjenigen an, der berufen gewesen wäre, wenn der Erbunwürdige zur Zeit des Erbfalls nicht gelebt hätte. Der Anfall gilt als im Zeitpunkt des Todes des Erblassers erfolgt.

Ο λόγος της ανικανότητας ή της αναξιότητας αίρεται, εφόσον ο κληρονομούμενος γνωρίζοντας το παράπτωμα συγχώρησε τον δράστη με δημόσιο έγγραφο ή με διάταξη τελευταίας βούλησης.

Der Grund der Erbunfähigkeit oder der Erbunwürdigkeit entfällt, wenn der Erblasser in Kenntnis der Verfehlung dem Täter durch öffentliche Urkunde oder durch Verfügung von Todes wegen verziehen hat.

Την αγωγή για κήρυξη της αναξιότητας έχει δικαίωμα να ασκήσει όποιος έχει έννομο συμφέρον από τον παραμερισμό του αναξίου είτε μόνο αυτού του ιδίου είτε και άλλου που καλείται ύστερα από αυτόν.

Το δικαίωμα άσκησης αγωγής για την κήρυξη της αναξιότητας αποσβήνεται δύο (2) έτη αφότου ο δικαιούχος έλαβε γνώση του λόγου αναξιότητας και σε κάθε περίπτωση δέκα (10) έτη από την επαγωγή προς τον ανάξιο.

Zur Erhebung der Klage auf Erklärung der Erbunwürdigkeit ist berechtigt, wer ein rechtliches Interesse an der Ausschaltung des Erbunwürdigen hat, sei es nur seiner allein, sei es auch eines anderen, der nach ihm berufen ist.

Das Recht zur Erhebung der Klage auf Erklärung der Erbunwürdigkeit erlischt zwei (2) Jahre, nachdem der Berechtigte vom Grund der Erbunwürdigkeit Kenntnis erlangt hat, in jedem Fall zehn (10) Jahre nach dem Anfall an den Erbunwürdigen.

Οι διατάξεις για την κληρονομική ανικανότητα και την κληρονομική αναξιότητα εφαρμόζονται αναλόγως και ως προς τον μεριδούχο, τον κληροδόχο, τον ωφελούμενο με τρόπο και τον αιτία θανάτου δωρεοδόχο.

Die Vorschriften über die Erbunfähigkeit und die Erbunwürdigkeit finden auf den Pflichtteilsberechtigten, den Vermächtnisnehmer, den durch eine Auflage Begünstigten und den Beschenkten von Todes wegen entsprechende Anwendung.

Αν ο κληρονόμος είναι άγνωστος ή δεν είναι βέβαιο ότι αποδέχθηκε την κληρονομία, αναλαμβάνει την κληρονομία κηδεμόνας, όπως ορίζει ο νόμος.

Ist der Erbe unbekannt oder ist ungewiss, ob er die Erbschaft angenommen hat, so übernimmt ein Nachlasspfleger den Nachlass nach Maßgabe des Gesetzes.

Ο κηδεμόνας αντιπροσωπεύει τον κληρονόμο και διαχειρίζεται την κληρονομία όπως ορίζει ο νόμος.

Der Nachlasspfleger vertritt den Erben und verwaltet den Nachlass nach Maßgabe des Gesetzes.

Αν δεν βρεθεί κληρονόμος μέσα σε προθεσμία ανάλογη προς τις περιστάσεις, το δικαστήριο της κληρονομίας βεβαιώνει ότι δεν υπάρχει άλλος κληρονόμος, εκτός από το Δημόσιο. Η βεβαίωση δημιουργεί τεκμήριο ότι το Δημόσιο είναι εξ αδιαθέτου κληρονόμος.

Wird innerhalb einer den Umständen angemessenen Frist kein Erbe ermittelt, so stellt das Nachlassgericht fest, dass außer dem Staat kein anderer Erbe vorhanden ist. Die Feststellung begründet die Vermutung, dass der Staat gesetzlicher Erbe ist.

Πριν από τη δικαστική βεβαίωση ότι δεν υπάρχει άλλος κληρονόμος, δεν μπορεί να ασκηθεί δικαίωμα από το Δημόσιο ή κατά του Δημοσίου ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου.

Vor der gerichtlichen Feststellung, dass kein anderer Erbe vorhanden ist, kann ein Recht vom Staat oder gegen den Staat als gesetzlichen Erben nicht geltend gemacht werden.

—

Κάθε συγκληρονόμος έχει δικαίωμα οποτεδήποτε να ζητήσει τη διανομή της κληρονομίας. Ο διαθέτης δεν μπορεί να απαγορεύσει τη διανομή. Κάθε συγκληρονόμος δικαιούται να ζητήσει αυτούσια τη μερίδα του στα αντικείμενα της κληρονομίας. Σύμβαση μεταξύ συγκληρονόμων με την οποία διανέμεται η κληρονομία, ολόκληρη ή εν μέρει, ισχύει και ως αποδοχή της κληρονομίας από τους συμβαλλομένους.

Ο κληρονομούμενος μπορεί να ορίσει με διαθήκη τον τρόπο της διανομής και ιδίως μπορεί να αναθέσει τον τρόπο της διανομής στην εύλογη κρίση τρίτου.

Αν η αυτούσια διανομή ορισμένου κληρονομιαίου αντικειμένου είναι ανέφικτη ή ασύμφορη, το δικαστήριο μπορεί κατά την εύλογη κρίση του, κατόπιν αίτησης κάποιου από τους συγκληρονόμους, να επιδικάσει τη μερίδα άλλου συγκληρονόμου σε αυτόν που τη ζητεί έναντι καταβολής χρηματικού ποσού ίσου προς την αγοραία αξία της μερίδας. Αν περισσότεροι ζητήσουν την επιδίκαση του ίδιου αντικειμένου, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, την ικανότητα καθενός για την επωφελή αξιοποίηση του αντικειμένου. Η αξία των αντικειμένων της κληρονομίας, εφόσον είναι αναγκαίο, βρίσκεται με εκτίμηση από το δικαστήριο.

Jeder Miterbe ist berechtigt, jederzeit die Auseinandersetzung des Nachlasses zu verlangen. Der Erblasser kann die Auseinandersetzung nicht ausschließen. Jeder Miterbe ist berechtigt, seinen Anteil an den Nachlassgegenständen in Natur zu verlangen. Ein Vertrag zwischen Miterben, durch den der Nachlass ganz oder teilweise auseinandergesetzt wird, gilt zugleich als Annahme der Erbschaft durch die Vertragsschließenden.

Der Erblasser kann durch Testament die Art der Auseinandersetzung bestimmen und insbesondere die Bestimmung der Art der Auseinandersetzung dem billigen Ermessen eines Dritten überlassen.

Ist die Teilung eines bestimmten Nachlassgegenstands in Natur undurchführbar oder unwirtschaftlich, so kann das Gericht nach billigem Ermessen auf Antrag eines der Miterben dem Antragsteller den Anteil eines anderen Miterben gegen Zahlung eines Geldbetrags in Höhe des Verkehrswerts dieses Anteils zusprechen. Beantragen mehrere die Zuweisung desselben Gegenstands, so berücksichtigt das Gericht unter anderem die Fähigkeit eines jeden zur nutzbringenden Verwertung des Gegenstands. Der Wert der Nachlassgegenstände wird, soweit erforderlich, durch Schätzung des Gerichts ermittelt.

—

Έγγραφα που αφορούν στις προσωπικές σχέσεις του κληρονομουμένου ή της οικογένειάς του ή ολόκληρη την κληρονομία παραμένουν κοινά και παραδίδονται για φύλαξη σε έναν συγκληρονόμο που ορίζεται από το δικαστήριο της διανομής.

Urkunden, die die persönlichen Verhältnisse des Erblassers oder seiner Familie oder den gesamten Nachlass betreffen, bleiben gemeinschaftlich und werden einem vom Auseinandersetzungsgericht bestimmten Miterben zur Verwahrung übergeben.

Αν υπάρχει στη διανεμητέα κληρονομία ακίνητο, το οποίο χρησίμευε ενόσω ζούσε ο κληρονομούμενος ως ο κύριος τόπος διαμονής του ίδιου και του επιζώντος συζύγου, το δικαστήριο μπορεί κατά τη διανομή της κληρονομίας, ύστερα από αίτηση του τελευταίου, εκτιμώντας τις ειδικές περιστάσεις, να επιδικάσει την κυριότητα του ακινήτου αποκλειστικά σε αυτόν. Αν η αξία του ακινήτου κατά τον θάνατο του κληρονομουμένου είναι μεγαλύτερη από την αξία της κληρονομικής μερίδας του επιζώντος συζύγου, η επιδίκαση γίνεται αφού ο τελευταίος καταβάλει τη διαφορά. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και σε περίπτωση διανομής μόνο του ακινήτου που χρησίμευε ως οικογενειακή στέγη, αν αυτό περιήλθε σε περισσοτέρους, ανάμεσα στους οποίους είναι ο επιζών σύζυγος.

Αν ο κληρονομούμενος δεν είχε σύζυγο και το διανεμητέο ακίνητο χρησίμευε ενόσω ζούσε ως ο τόπος της κύριας διαμονής του ιδίου και άλλου προσώπου που καλείται στην κληρονομία, το δικαστήριο μπορεί, κατ᾽ ανάλογη εφαρμογή της παρ. 1, να επιδικάσει την κυριότητα του ακινήτου αποκλειστικά στο πρόσωπο αυτό.

Gehört zum auseinanderzusetzenden Nachlass ein Grundstück, das zu Lebzeiten des Erblassers als dessen und des überlebenden Ehegatten hauptsächlicher Wohnort diente, so kann das Gericht bei der Auseinandersetzung des Nachlasses auf Antrag des Letzteren unter Würdigung der besonderen Umstände das Eigentum an dem Grundstück ausschließlich diesem zusprechen. Ist der Wert des Grundstücks im Zeitpunkt des Todes des Erblassers höher als der Wert des Erbteils des überlebenden Ehegatten, so erfolgt die Zuweisung, nachdem dieser die Differenz gezahlt hat. Diese Vorschrift findet auch im Fall der Auseinandersetzung allein des als Familienwohnung dienenden Grundstücks Anwendung, wenn dieses an mehrere Personen gefallen ist, unter denen sich der überlebende Ehegatte befindet.

Hatte der Erblasser keinen Ehegatten und diente das auseinanderzusetzende Grundstück zu seinen Lebzeiten als hauptsächlicher Wohnort seiner selbst und einer anderen zur Erbschaft berufenen Person, so kann das Gericht in entsprechender Anwendung des Absatzes 1 das Eigentum an dem Grundstück ausschließlich dieser Person zusprechen.

—

—

—

—

—

—

Η συνεισφορά γίνεται με τον υπολογισμό της αξίας της παροχής, για την οποία υπάρχει υποχρέωση συνεισφοράς, στην αξία της κληρονομίας που πρέπει να διανεμηθεί μεταξύ των κατιόντων και την αφαίρεση κατόπιν της αξίας της από τη μερίδα εκείνου που έχει υποχρέωση συνεισφοράς.

Για τον προσδιορισμό της αξίας της παροχής λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που έγινε η παροχή.

Με τη συνεισφορά δεν μεταβάλλονται οι μερίδες των κατιόντων. O υπόχρεος οφείλει να καταβάλει σε χρήμα στους λοιπούς, κατά την αναλογία των μερίδων τους, την αξία της παροχής που έλαβε κατά το μέτρο που υπερβαίνει την αξία της κληρονομικής του μερίδας με συνυπολογισμό και της συνεισφοράς. Το δικαστήριο μπορεί, αν το επιβάλλουν οι περιστάσεις, να διατάξει αντί χρηματικού ποσού την αυτούσια απόδοση περιουσιακού στοιχείου της κληρονομίας ίσης αξίας. Η αξίωση συνεισφοράς παραγράφεται τρία (3) έτη από τον θάνατο του κληρονομουμένου.

Die Ausgleichung erfolgt, indem der Wert der ausgleichungspflichtigen Zuwendung dem Wert des unter den Abkömmlingen zu verteilenden Nachlasses hinzugerechnet und sodann von dem Erbteil des Ausgleichungspflichtigen abgezogen wird.

Für die Bestimmung des Wertes der Zuwendung ist der Zeitpunkt der Zuwendung maßgebend.

Durch die Ausgleichung werden die Erbteile der Abkömmlinge nicht verändert. Der Verpflichtete schuldet den übrigen im Verhältnis ihrer Erbteile die Zahlung des Wertes der empfangenen Zuwendung in Geld, soweit dieser den Wert seines Erbteils unter Einrechnung der Ausgleichung übersteigt. Das Gericht kann, wenn die Umstände es gebieten, statt eines Geldbetrags die Herausgabe eines Nachlassgegenstands gleichen Wertes in Natur anordnen. Der Ausgleichungsanspruch verjährt drei (3) Jahre nach dem Tod des Erblassers.

—

Αν η αξία της παροχής που πρέπει να συνεισφέρει ο κατιών είναι μεγαλύτερη από τη μερίδα που του ανήκει, δεν έχει υποχρέωση για το επιπλέον. Σε αυτή την περίπτωση ο κατιών που έλαβε την παροχή υποχρεούται να μεταβιβάσει τη μερίδα του στους λοιπούς κατιόντες, κατά την αναλογία των μερίδων τους.

Ist der Wert der vom Abkömmling auszugleichenden Zuwendung höher als der ihm zustehende Erbteil, so besteht hinsichtlich des Mehrbetrags keine Verpflichtung. In diesem Fall ist der Abkömmling, der die Zuwendung erhalten hat, verpflichtet, seinen Erbteil auf die übrigen Abkömmlinge im Verhältnis ihrer Erbteile zu übertragen.

Ο κληρονόμος δεν ευθύνεται με την ατομική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας, εκτός αν δηλώσει στον γραμματέα του δικαστηρίου της κληρονομίας ότι θα τη διαχειρίζεται και θα τη διαθέτει ελεύθερα, ή αν συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 1895.

Der Erbe haftet für die Nachlassverbindlichkeiten nicht mit seinem Eigenvermögen, es sei denn, er erklärt gegenüber dem Urkundsbeamten des Nachlassgerichts, dass er den Nachlass verwalten und frei über ihn verfügen werde, oder es liegt einer der Fälle des Artikels 1895 vor.

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

Από τη δημοσίευση της απόφασης που διατάσσει την εκκαθάριση, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της κληρονομίας αποχωρίζονται αυτοδικαίως από την περιουσία του κληρονόμου και αποτελούν χωριστή ομάδα που διοικείται από τον εκκαθαριστή.

Απαγορεύεται μετά τον θάνατο του κληρονομουμένου η εγγραφή υποθήκης με οποιονδήποτε τίτλο, καθώς και η εγγραφή προσημείωσης υποθήκης στα κληρονομιαία ακίνητα υπέρ του κληρονόμου ή των δανειστών του.

Mit der Veröffentlichung der die Abwicklung anordnenden Entscheidung werden die Rechte und Verbindlichkeiten des Nachlasses von Rechts wegen vom Vermögen des Erben getrennt und bilden eine gesonderte Vermögensmasse, die vom Abwickler verwaltet wird.

Nach dem Tod des Erblassers ist die Eintragung einer Hypothek aus welchem Titel auch immer sowie die Eintragung einer Sicherungshypothek an den Nachlassgrundstücken zugunsten des Erben oder seiner Gläubiger untersagt.

Πριν από την απόφαση που διατάσσει την εκκαθάριση της κληρονομίας, ο κληρονόμος δεν έχει δικαίωμα να διαθέτει αντικείμενα της κληρονομίας χωρίς άδεια του δικαστηρίου, η οποία παρέχεται για σπουδαίο λόγο που αφορά τη ζωή ή την υγεία του κληρονόμου ή του συζύγου, των γονέων ή των τέκνων του, εκτός αν είχε υποβάλει τη δήλωση της παρ. 1 του άρθρου 1892. Έχει όμως δικαίωμα να αποκομίζει τα ωφελήματα της κληρονομίας. Επίσης, έχει δικαίωμα να διαθέτει κεφάλαιο της κληρονομίας προς τον σκοπό της ικανοποίησης των δανειστών της ή της συντήρησης των αντικειμένων της.

Ο κληρονόμος ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας, αν διέθεσε αντικείμενα της κληρονομίας κατά παράβαση της παρ. 1. Κάθε διάθεση που έγινε από τον κληρονόμο κατά παράβαση της παρ. 1 είναι άκυρη υπέρ των δανειστών της κληρονομίας, εφόσον ματαιώνει την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους.

Αν από υπαιτιότητα του κληρονόμου μειώθηκε η αξία της κληρονομίας, οι αξιώσεις των δανειστών της μπορούν να ικανοποιηθούν και από την ατομική περιουσία του.

Οι αξιώσεις των δανειστών του κληρονομουμένου και των νόμιμων μεριδούχων ικανοποιούνται πριν από την εκπλήρωση των κληροδοσιών, των τρόπων και των δωρεών αιτία θανάτου. Αν δεν τηρήθηκε η σειρά του προηγούμενου εδαφίου, ο κληρονόμος ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία για την ικανοποίηση των αξιώσεων των δανειστών του κληρονομουμένου που παραλείφθηκαν.

Vor der die Abwicklung des Nachlasses anordnenden Entscheidung ist der Erbe nicht berechtigt, ohne Genehmigung des Gerichts über Nachlassgegenstände zu verfügen; die Genehmigung wird aus wichtigem Grund erteilt, der das Leben oder die Gesundheit des Erben oder seines Ehegatten, seiner Eltern oder seiner Kinder betrifft, es sei denn, er hatte die Erklärung nach Artikel 1892 Absatz 1 abgegeben. Er ist jedoch berechtigt, die Nutzungen des Nachlasses zu ziehen. Ferner ist er berechtigt, Nachlasskapital zum Zweck der Befriedigung der Nachlassgläubiger oder der Erhaltung der Nachlassgegenstände einzusetzen.

Der Erbe haftet für die Nachlassverbindlichkeiten auch mit seinem Eigenvermögen, wenn er unter Verstoß gegen Absatz 1 über Nachlassgegenstände verfügt hat. Jede Verfügung, die der Erbe unter Verstoß gegen Absatz 1 vorgenommen hat, ist zugunsten der Nachlassgläubiger nichtig, sofern sie die Befriedigung ihrer Forderungen vereitelt.

Ist der Wert des Nachlasses durch ein Verschulden des Erben gemindert worden, so können die Ansprüche der Nachlassgläubiger auch aus seinem Eigenvermögen befriedigt werden.

Die Ansprüche der Gläubiger des Erblassers und der Pflichtteilsberechtigten werden vor der Erfüllung der Vermächtnisse, der Auflagen und der Schenkungen von Todes wegen befriedigt. Wurde die Reihenfolge des vorstehenden Satzes nicht eingehalten, so haftet der Erbe auch mit seinem Eigenvermögen für die Befriedigung der übergangenen Ansprüche der Gläubiger des Erblassers.

Η απόφαση που διατάσσει την εκκαθάριση διορίζει ως εκκαθαριστή της κληρονομίας δικηγόρο, ο οποίος περιλαμβάνεται σε ειδικό κατάλογο που τηρείται στο δικαστήριο της κληρονομίας. Ως εκκαθαριστής δεν μπορεί να διορισθεί ο κληρονόμος ή ο δανειστής του κληρονομουμένου, ο σύζυγός του και κάθε συγγενής του εξ αίματος σε ευθεία ή πλάγια γραμμή μέχρι τον τέταρτο βαθμό.

Η απόφαση για τον διορισμό του εκκαθαριστή καταχωρίζεται σε ειδικό δημόσιο βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του δικαστηρίου και επιδίδεται στον εκκαθαριστή με επιμέλεια της γραμματείας.

Ο εκκαθαριστής οφείλει, εντός δέκα (10) ημερών από την επίδοση της απόφασης, να αποδεχθεί τον διορισμό του με δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου. Αν παρέλθει η προθεσμία, θεωρείται ότι έχει αποποιηθεί. Μετά την αποδοχή του διορισμού του, ο εκκαθαριστής παραλαμβάνει από τον κληρονόμο τα αντικείμενα της κληρονομίας και τα καταγράφει.

Ο εκκαθαριστής μπορεί, οποτεδήποτε μετά την ανάληψη τον καθηκόντων του, να ζητήσει από το δικαστήριο την αντικατάστασή του για σπουδαίο λόγο. Το ίδιο δικαίωμα έχουν και τα πρόσωπα που δικαιούνται να ζητήσουν τη δικαστική εκκαθάριση της κληρονομίας.

Die die Abwicklung anordnende Entscheidung bestellt zum Abwickler des Nachlasses einen Rechtsanwalt, der in einer beim Nachlassgericht geführten besonderen Liste aufgeführt ist. Zum Abwickler können nicht bestellt werden: der Erbe oder ein Gläubiger des Erblassers, dessen Ehegatte sowie jeder mit ihm in gerader oder in der Seitenlinie bis zum vierten Grad Blutsverwandte.

Die Entscheidung über die Bestellung des Abwicklers wird in ein besonderes öffentliches Buch eingetragen, das bei der Geschäftsstelle des Gerichts geführt wird, und dem Abwickler durch die Geschäftsstelle zugestellt.

Der Abwickler hat binnen zehn (10) Tagen nach Zustellung der Entscheidung seine Bestellung durch Erklärung gegenüber der Geschäftsstelle des Gerichts anzunehmen. Verstreicht die Frist, so gilt die Bestellung als abgelehnt. Nach Annahme seiner Bestellung übernimmt der Abwickler vom Erben die Nachlassgegenstände und verzeichnet sie.

Der Abwickler kann jederzeit nach Übernahme seines Amtes beim Gericht aus wichtigem Grund seine Ersetzung beantragen. Dasselbe Recht haben auch die Personen, die berechtigt sind, die gerichtliche Abwicklung des Nachlasses zu beantragen.

—

Ο εκκαθαριστής, μέσα σε ένα (1) μήνα από την αποδοχή του διορισμού του, δημοσιεύει στον τύπο περίληψη της απόφασης και τη δήλωση αποδοχής του διορισμού του με πρόσκληση των δανειστών της κληρονομίας να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους και να υποβάλλουν τα δικαιολογητικά τους στοιχεία.

Η απόφαση που διατάσσει την εκκαθάριση καθορίζει τα σχετικά με τη δημοσίευση. Σε κάθε περίπτωση, η περίληψη με την πρόσκληση των δανειστών δημοσιεύεται σε μία εφημερίδα της πρωτεύουσας και στο δελτίο δικαστικών δημοσιεύσεων.

Εντός της προθεσμίας της παρ. 1 ο εκκαθαριστής γνωστοποιεί με κάθε πρόσφορο μέσο την περίληψη της απόφασης και τη δήλωση αποδοχής του σε κάθε δανειστή που έχει εγγράψει υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης ή έχει επιβάλει κατάσχεση σε ακίνητο της κληρονομίας ή έχει αποκτήσει ενέχυρο που είναι γραμμένο σε δημόσιο βιβλίο.

Der Abwickler veröffentlicht binnen eines (1) Monats nach Annahme seiner Bestellung in der Presse einen Auszug der Entscheidung und seine Erklärung über die Annahme der Bestellung, verbunden mit der Aufforderung an die Nachlassgläubiger, ihre Forderungen anzumelden und ihre Belege einzureichen.

Die die Abwicklung anordnende Entscheidung regelt die Einzelheiten der Veröffentlichung. In jedem Fall wird der Auszug mit der Aufforderung an die Gläubiger in einer Zeitung der Hauptstadt und im Bulletin für gerichtliche Bekanntmachungen veröffentlicht.

Innerhalb der Frist des Absatzes 1 teilt der Abwickler den Auszug der Entscheidung und seine Annahmeerklärung mit jedem geeigneten Mittel jedem Gläubiger mit, der eine Hypothek oder eine Sicherungshypothek eingetragen oder eine Pfändung an einem Nachlassgrundstück bewirkt oder ein in einem öffentlichen Buch eingetragenes Pfandrecht erworben hat.

Μέσα σε έξι (6) μήνες από την τελευταία δημοσίευση, που γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 1897, όποιος θεωρεί ότι διατηρεί απαίτηση κατά της κληρονομίας οφείλει να την αναγγείλει στον εκκαθαριστή και να υποβάλλει τα δικαιολογητικά στοιχεία. Η αναγγελία περιλαμβάνει την περιγραφή της απαίτησης και υπογράφεται από δικηγόρο, ο οποίος θεωρείται αντίκλητος του δανειστή.

Ο εκκαθαριστής, αφού επαληθεύσει τις απαιτήσεις των δανειστών που αναγγέλθηκαν, έχει υποχρέωση, μέσα σε τέσσερις (4) μήνες από την παρέλευση της προθεσμίας για αναγγελία, να ολοκληρώσει την απογραφή της κληρονομίας και να συντάξει έκθεση. Το δικαστήριο της κληρονομίας μπορεί να παρατείνει αυτή την προθεσμία για σπουδαίο λόγο.

Ο εκκαθαριστής έχει υποχρέωση να καταθέσει την έκθεση απογραφής στο δικαστήριο της κληρονομίας και να τη γνωστοποιήσει στον κληρονόμο, τους δανειστές του, εφόσον ζήτησαν την εκκαθάριση, και τους δανειστές της κληρονομίας που αναγγέλθηκαν. Καθένας που έχει έννομο συμφέρον μπορεί να ασκήσει αντιρρήσεις κατά της έκθεσης απογραφής μέσα σε δέκα (10) εργάσιμες ημέρες από τη γνωστοποίηση σε αυτόν της έκθεσης απογραφής.

Binnen sechs (6) Monaten nach der letzten Veröffentlichung nach Artikel 1897 hat derjenige, der eine Forderung gegen den Nachlass zu haben glaubt, diese beim Abwickler anzumelden und die Belege einzureichen. Die Anmeldung enthält die Beschreibung der Forderung und wird von einem Rechtsanwalt unterschrieben, der als Zustellungsbevollmächtigter des Gläubigers gilt.

Der Abwickler hat, nachdem er die angemeldeten Forderungen der Gläubiger geprüft hat, binnen vier (4) Monaten nach Ablauf der Anmeldefrist das Nachlassinventar fertigzustellen und einen Bericht zu erstellen. Das Nachlassgericht kann diese Frist aus wichtigem Grund verlängern.

Der Abwickler hat den Inventarbericht beim Nachlassgericht einzureichen und ihn dem Erben, dessen Gläubigern, soweit sie die Abwicklung beantragt haben, und den angemeldeten Nachlassgläubigern mitzuteilen. Jeder rechtlich Interessierte kann binnen zehn (10) Werktagen nach der ihm gegenüber erfolgten Mitteilung des Inventarberichts gegen diesen Einwendungen erheben.

Ο εκκαθαριστής διοικεί την ομάδα της κληρονομίας και εισπράττει τις απαιτήσεις του κληρονομουμένου.

Εφόσον είναι αναγκαίο για την ικανοποίηση των δανειστών της κληρονομίας, ο εκκαθαριστής εκποιεί ορισμένα ή όλα τα αντικείμενα της κληρονομίας. Για την εκποίηση ακινήτων ή επιχείρησης ή δημόσιων χρεογράφων ή μετοχών ή ομολογιών ανώνυμων εταιρειών απαιτείται άδεια του δικαστηρίου της κληρονομίας. Τα ακίνητα εκποιούνται με πλειστηριασμό, εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Ακίνητο που λειτουργεί ως οικογενειακή στέγη καθώς και η επιχείρηση που περιλαμβάνεται στην κληρονομία εκποιούνται ύστερα από την εκποίηση των λοιπών αντικειμένων της κληρονομίας, εκτός αν πιθανολογείται κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις ότι η αξία αυτών δεν επαρκεί για την ικανοποίηση των δανειστών της κληρονομίας.

Κάθε χρηματικό ποσό που εισπράττεται κατατίθεται εντόκως σε ασφαλή τράπεζα.

Ο εκκαθαριστής ευθύνεται για κάθε αμέλεια.

Der Abwickler verwaltet die Nachlassmasse und zieht die Forderungen des Erblassers ein.

Soweit es zur Befriedigung der Nachlassgläubiger erforderlich ist, veräußert der Abwickler einzelne oder alle Nachlassgegenstände. Für die Veräußerung von Grundstücken, eines Unternehmens, von Staatsschuldverschreibungen, Aktien oder Schuldverschreibungen von Aktiengesellschaften ist die Genehmigung des Nachlassgerichts erforderlich. Grundstücke werden im Wege der Versteigerung veräußert, sofern das Gericht nichts anderes anordnet. Ein als Familienwohnung dienendes Grundstück sowie ein zum Nachlass gehörendes Unternehmen werden erst nach der Veräußerung der übrigen Nachlassgegenstände veräußert, es sei denn, es ist nach dem gewöhnlichen Lauf der Dinge oder nach den besonderen Umständen wahrscheinlich, dass deren Wert zur Befriedigung der Nachlassgläubiger nicht ausreicht.

Jeder eingezogene Geldbetrag wird verzinslich bei einer sicheren Bank hinterlegt.

Der Abwickler haftet für jede Fahrlässigkeit.

Ο εκκαθαριστής έχει δικαίωμα να λάβει από την κληρονομία ανάλογη αμοιβή, η οποία ορίζεται από το δικαστήριο της κληρονομίας. Κάθε δαπάνη, η οποία είναι αναγκαία για την επιχείρηση συγκεκριμένης πράξης εκκαθάρισης, προκαταβάλλεται στον εκκαθαριστή από αυτόν που ζήτησε την εκκαθάριση. Αν η κληρονομία δεν επαρκεί, οι κληρονόμοι ευθύνονται και με την ατομική τους περιουσία για την καταβολή της αμοιβής και των δαπανών στον εκκαθαριστή. Το δικαστήριο ακούει προηγουμένως τους κληρονόμους, αν αυτό δεν είναι αδύνατο ή ιδιαίτερα δύσκολο.

Der Abwickler ist berechtigt, aus dem Nachlass eine angemessene Vergütung zu erhalten, die vom Nachlassgericht festgesetzt wird. Jede Aufwendung, die zur Vornahme einer bestimmten Abwicklungshandlung erforderlich ist, wird dem Abwickler von demjenigen vorgeschossen, der die Abwicklung beantragt hat. Reicht der Nachlass nicht aus, so haften die Erben auch mit ihrem Eigenvermögen für die Zahlung der Vergütung und der Aufwendungen an den Abwickler. Das Gericht hört zuvor die Erben an, sofern dies nicht unmöglich oder besonders schwierig ist.

Ο εκκαθαριστής διανέμει το προϊόν της εκκαθάρισης, αν αυτό επαρκεί για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών που αναγγέλθηκαν, αφού προηγουμένως αφαιρέσει τα έξοδα της εκκαθάρισης, περιλαμβανομένης της αμοιβής του.

Der Abwickler verteilt den Abwicklungserlös, wenn dieser zur Befriedigung der Forderungen der angemeldeten Gläubiger ausreicht, nachdem er zuvor die Kosten der Abwicklung einschließlich seiner Vergütung abgezogen hat.

Αν το προϊόν της εκκαθάρισης δεν επαρκεί για την ικανοποίηση των δανειστών που αναγγέλθηκαν, ο εκκαθαριστής έχει υποχρέωση, πριν εξοφλήσει οποιονδήποτε από αυτούς, να συντάξει πίνακα κατάταξης σύμφωνα με τον νόμο. Περισσότεροι δανειστές της ίδιας κατηγορίας κατατάσσονται σύμμετρα, χωρίς να θίγονται τα προνόμια που αποκτήθηκαν κατά τον νόμο ή οι υποθήκες που είχαν εγγραφεί και τα ενέχυρα που είχαν συσταθεί πριν από την απόφαση που διέταξε την εκκαθάριση της κληρονομίας. Απαιτήσεις υπό αίρεση ή αμφίβολες κατατάσσονται τυχαία.

Ο εκκαθαριστής καταθέτει τον πίνακα στη γραμματεία του δικαστηρίου της κληρονομίας και τον γνωστοποιεί, μέσα σε πέντε (5) εργάσιμες ημέρες από την κατάθεση, με κάθε πρόσφορο μέσο στον κληρονόμο και τους δανειστές που αναγγέλθηκαν. Μέσα σε δέκα (10) εργάσιμες ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας, κάθε δανειστής, ο οποίος είχε αναγγείλει τις απαιτήσεις του, μπορεί να ανακόψει τον πίνακα ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου.

Αν δεν ασκήθηκε ανακοπή κατά του πίνακα κατάταξης, ο εκκαθαριστής διανέμει αμέσως το προϊόν της εκκαθάρισης. Σε αντίθετη περίπτωση, ο εκκαθαριστής δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους δανειστές των οποίων η κατάταξη προσβάλλεται με την ανακοπή.

Reicht der Abwicklungserlös zur Befriedigung der angemeldeten Gläubiger nicht aus, so hat der Abwickler, bevor er einen von ihnen befriedigt, einen Rangordnungsplan nach Maßgabe des Gesetzes zu erstellen. Mehrere Gläubiger derselben Klasse werden anteilig eingeordnet, ohne dass die gesetzlich erworbenen Vorrechte oder die vor der die Abwicklung des Nachlasses anordnenden Entscheidung eingetragenen Hypotheken und bestellten Pfandrechte beeinträchtigt werden. Bedingte oder zweifelhafte Forderungen werden vorläufig eingeordnet.

Der Abwickler reicht den Plan bei der Geschäftsstelle des Nachlassgerichts ein und teilt ihn binnen fünf (5) Werktagen nach der Einreichung mit jedem geeigneten Mittel dem Erben und den angemeldeten Gläubigern mit. Binnen zehn (10) Werktagen nach Ablauf der Frist kann jeder Gläubiger, der seine Forderungen angemeldet hatte, gegen den Plan bei demselben Gericht Widerspruch erheben.

Wurde gegen den Rangordnungsplan kein Widerspruch erhoben, so verteilt der Abwickler den Abwicklungserlös unverzüglich. Andernfalls darf der Abwickler diejenigen Gläubiger nicht befriedigen, deren Einordnung mit dem Widerspruch angefochten wird.

—

Μέσα σε έναν (1) μήνα από την πληρωμή των δανειστών που αναγγέλθηκαν, ο εκκαθαριστής οφείλει να δηλώσει στο δικαστήριο της κληρονομίας το πέρας της εκκαθάρισης και, εφόσον έχει απομείνει κληρονομική περιουσία, την αποδίδει στους κληρονόμους ανάλογα με τις κληρονομικές τους μερίδες. Ο εκκαθαριστής έχει δικαίωμα επίσχεσης μέχρι την καταβολή της αμοιβής του και των δαπανών.

Μετά το πέρας της εκκαθάρισης ο κληρονόμος και κάθε δανειστής της κληρονομίας που είχε αναγγελθεί δικαιούνται να ζητήσουν από τον εκκαθαριστή λογοδοσία. Η αξίωση παραγράφεται μέσα σε έξι (6) μήνες από το πέρας της εκκαθάρισης.

Δανειστές που δεν αναγγέλθηκαν ικανοποιούνται, μετά το πέρας της εκκαθάρισης, μόνο στις περιπτώσεις που ο κληρονόμος ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία.

Binnen eines (1) Monats nach der Befriedigung der angemeldeten Gläubiger hat der Abwickler dem Nachlassgericht den Abschluss der Abwicklung anzuzeigen und ein etwa verbliebenes Nachlassvermögen den Erben entsprechend ihren Erbteilen herauszugeben. Der Abwickler hat ein Zurückbehaltungsrecht bis zur Zahlung seiner Vergütung und der Aufwendungen.

Nach Abschluss der Abwicklung sind der Erbe und jeder angemeldete Nachlassgläubiger berechtigt, vom Abwickler Rechnungslegung zu verlangen. Der Anspruch verjährt binnen sechs (6) Monaten nach Abschluss der Abwicklung.

Nicht angemeldete Gläubiger werden nach Abschluss der Abwicklung nur in den Fällen befriedigt, in denen der Erbe auch mit seinem Eigenvermögen haftet.

—

—

Η επαγωγή της κληρονομίας στον καταπιστευματοδόχο επέρχεται μόλις αποβιώσει ο κληρονόμος, αν ο διαθέτης δεν έταξε κάποιο άλλο γεγονός ή χρονικό σημείο.

Στις περιπτώσεις του άρθρου 1905, η επαγωγή επέρχεται με τον τοκετό ή τη σύσταση του νομικού προσώπου.

Σε κάθε περίπτωση, η επαγωγή στον καταπιστευματοδόχο ματαιώνεται, αν παρέλθουν τριάντα (30) έτη από τον θάνατο του διαθέτη.

Der Anfall der Erbschaft an den Nacherben tritt mit dem Tod des Erben ein, sofern der Erblasser kein anderes Ereignis oder keinen anderen Zeitpunkt bestimmt hat.

In den Fällen des Artikels 1905 tritt der Anfall mit der Geburt oder der Gründung der juristischen Person ein.

In jedem Fall wird der Anfall an den Nacherben vereitelt, wenn seit dem Tod des Erblassers dreißig (30) Jahre verstrichen sind.

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

Το δικαστήριο της κληρονομίας, ύστερα από αίτηση του κληρονόμου, του καταπιστευματοδόχου, του κληροδόχου, ή του εκτελεστή διαθήκης, δυνάμει απόφασης ή πράξης του, παρέχει πιστοποιητικό για το κληρονομικό του δικαίωμα και για τη μερίδα που του αναλογεί (κληρονομητήριο).

Das Nachlassgericht erteilt auf Antrag des Erben, des Nacherben, des Vermächtnisnehmers oder des Testamentsvollstreckers durch Entscheidung oder Verfügung eine Bescheinigung über dessen Erbrecht und über den ihm zustehenden Erbteil (Erbschein).

Εκείνος που ζητεί κληρονομητήριο οφείλει να αναφέρει στην αίτηση: 1. τη χρονολογία του θανάτου του κληρονομουμένου· 2. τη διάταξη τελευταίας βούλησης και το περιεχόμενό της ή τη συγγενική σχέση, στην οποία στηρίζει το κληρονομικό του δικαίωμα· 3. ότι δεν υπάρχουν άλλα πρόσωπα, που να αποκλείουν ή να περιορίζουν το κληρονομικό του δικαίωμα ή ότι εκείνα που υπήρχαν εξέπεσαν, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εξέπεσαν· 4. αν υπάρχουν άλλες διατάξεις τελευταίας βούλησης και το περιεχόμενό τους· 5. αν εκκρεμεί δίκη για το κληρονομικό δικαίωμα.

Wer einen Erbschein beantragt, hat im Antrag anzugeben: 1. das Datum des Todes des Erblassers; 2. die Verfügung von Todes wegen und deren Inhalt oder das Verwandtschaftsverhältnis, auf das er sein Erbrecht stützt; 3. dass keine anderen Personen vorhanden sind, die sein Erbrecht ausschließen oder beschränken, oder dass die vorhandenen weggefallen sind, sowie die Art ihres Wegfalls; 4. ob andere Verfügungen von Todes wegen vorhanden sind und deren Inhalt; 5. ob ein Rechtsstreit über das Erbrecht anhängig ist.

Εκείνος που υποβάλλει την αίτηση αποδεικνύει με δημόσια έγγραφα την ακρίβεια όσων αναφέρονται στο άρθρο 1924. Αν είναι αδύνατο ή ιδιαίτερα δύσκολο να προσκομισθεί δημόσιο έγγραφο, ο αρμόδιος να εκδώσει το κληρονομητήριο μπορεί να αξιολογήσει και κάθε άλλο προσκομισθέν έγγραφο. Όταν το κληρονομητήριο εκδίδεται με βάση απόφαση, ο δικαστής μπορεί στην περίπτωση του δεύτερου εδαφίου να υποχρεώσει συγχρόνως αυτόν που υπέβαλε την αίτηση να βεβαιώσει ενόρκως ότι δεν γνωρίζει κανένα γεγονός αντίθετο με τις δηλώσεις του, ενώ κατά τα λοιπά εφαρμόζεται και το άρθρο 744 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Der Antragsteller weist die Richtigkeit der in Artikel 1924 genannten Angaben durch öffentliche Urkunden nach. Ist die Vorlage einer öffentlichen Urkunde unmöglich oder besonders schwierig, so kann die für die Erteilung des Erbscheins zuständige Stelle auch jede andere vorgelegte Urkunde würdigen. Wird der Erbschein aufgrund einer Entscheidung erteilt, so kann der Richter im Fall des Satzes 2 den Antragsteller zugleich verpflichten, eidlich zu versichern, dass ihm keine seinen Angaben widersprechende Tatsache bekannt ist; im Übrigen findet auch Artikel 744 der Zivilprozessordnung Anwendung.

Ο αρμόδιος να εκδώσει το κληρονομητήριο έχει δικαίωμα να ερευνήσει με κάθε τρόπο, προκειμένου να εξακριβώσει τις δηλώσεις του αιτούντος το κληρονομητήριο, και ιδίως να διατάξει τη δημοσίευση της αίτησης καθορίζοντας και τον τρόπο δημοσίευσής της. Έχει επίσης δικαίωμα να καλέσει για να ακουσθούν πρόσωπα που είναι πιθανό να αξιώνουν κληρονομικά δικαιώματα και ιδίως πρόσωπα τα οποία θα ήταν κληρονόμοι, αν τυχόν ήταν άκυρη η διάταξη της τελευταίας βούλησης ή πρόσωπα τα οποία εμπλέκονται σε δίκη που εκκρεμεί για το ίδιο κληρονομικό δικαίωμα.

Όταν ζητείται κοινό κληρονομητήριο ή κληρονομητήριο από τον μοναδικό κληρονόμο και στη διάταξη τελευταίας βούλησης διαπιστώνονται επουσιώδεις ασάφειες ή πρόδηλα σφάλματα, που δεν αλλοιώνουν τη βούληση του κληρονομουμένου, εφόσον κανείς τιμώμενος δεν προβάλει αντιρρήσεις, ο αρμόδιος να εκδώσει κληρονομητήριο μπορεί να το εκδώσει.

Die für die Erteilung des Erbscheins zuständige Stelle ist berechtigt, in jeder Weise zu ermitteln, um die Angaben des Erbscheinsantragstellers zu überprüfen, und insbesondere die Veröffentlichung des Antrags anzuordnen und dabei auch die Art der Veröffentlichung zu bestimmen. Sie ist ferner berechtigt, Personen zur Anhörung zu laden, die voraussichtlich Erbrechte geltend machen, insbesondere Personen, die Erben wären, wenn die Verfügung von Todes wegen nichtig sein sollte, oder Personen, die in einen anhängigen Rechtsstreit über dasselbe Erbrecht verwickelt sind.

Wird ein gemeinschaftlicher Erbschein oder ein Erbschein durch den Alleinerben beantragt und werden in der Verfügung von Todes wegen unwesentliche Unklarheiten oder offensichtliche Fehler festgestellt, die den Willen des Erblassers nicht verfälschen, so kann die für die Erteilung des Erbscheins zuständige Stelle diesen erteilen, sofern kein Bedachter Einwendungen erhebt.

—

Αν υπάρχουν περισσότεροι κληρονόμοι, με αίτηση οποιουδήποτε από αυτούς παρέχεται κοινό κληρονομητήριο. Στην περίπτωση αυτή, εκείνος που το ζητεί πρέπει να αναφέρει τα ονόματα και τις μερίδες όλων των κληρονόμων, καθώς και ότι αυτοί αποδέχθηκαν την κληρονομία και ακόμη να αποδείξει τις δηλώσεις του αυτές.

Επιτρέπεται η έκδοση ενιαίου κληρονομητηρίου για διαδοχικές κληρονομικές διαδοχές (πολλαπλό κληρονομητήριο).

Sind mehrere Erben vorhanden, so wird auf Antrag eines jeden von ihnen ein gemeinschaftlicher Erbschein erteilt. In diesem Fall hat der Antragsteller die Namen und die Erbteile aller Erben anzugeben sowie den Umstand, dass diese die Erbschaft angenommen haben, und diese Angaben ferner nachzuweisen.

Die Erteilung eines einheitlichen Erbscheins für aufeinanderfolgende Erbfolgen ist zulässig (mehrfacher Erbschein).

Το κληρονομητήριο παρέχεται μόνο αν κριθεί ότι έχουν αποδειχθεί όσα αναφέρονται στην αίτηση. Με την επιφύλαξη του τρίτου και τέταρτου εδαφίου του άρθρου 1763, για την έκδοση κληρονομητηρίου αρκεί η δημοσίευση της ιδιόγραφης διαθήκης.

Το κληρονομητήριο αναγράφει τον κληρονόμο και, αν υπάρχουν περισσότεροι, την κληρονομική μερίδα καθενός, τον καταπιστευματοδόχο, τον εκτελεστή της διαθήκης και τους όρους με τους οποίους αυτός διορίζεται, καθώς και τις κληροδοσίες και τους τρόπους.

Der Erbschein wird nur erteilt, wenn die im Antrag gemachten Angaben als bewiesen erachtet werden. Vorbehaltlich der Sätze 3 und 4 des Artikels 1763 genügt für die Erteilung des Erbscheins die Veröffentlichung des eigenhändigen Testaments.

Der Erbschein weist den Erben aus und, wenn mehrere vorhanden sind, den Erbteil eines jeden, den Nacherben, den Testamentsvollstrecker und die Bedingungen seiner Ernennung sowie die Vermächtnisse und die Auflagen.

Αυτός που στο κληρονομητήριο κατονομάζεται κληρονόμος, καταπιστευματοδόχος, κληροδόχος ή εκτελεστής διαθήκης τεκμαίρεται ότι έχει το κληρονομικό δικαίωμα που αναφέρεται σε αυτό και ότι δεν περιορίζεται από άλλες διατάξεις, εκτός από εκείνες που αναγράφονται στο κληρονομητήριο.

Wer im Erbschein als Erbe, Nacherbe, Vermächtnisnehmer oder Testamentsvollstrecker bezeichnet ist, für den wird vermutet, dass ihm das darin angegebene Erbrecht zusteht und dass er nicht durch andere als die im Erbschein angegebenen Anordnungen beschränkt ist.

Κάθε δικαιοπραξία αυτού που αναγράφεται στο κληρονομητήριο ως κληρονόμος, καταπιστευματοδόχος, κληροδόχος ή εκτελεστής διαθήκης με τρίτον ή του τρίτου έναντι των προσώπων αυτών ισχύει υπέρ του τρίτου, σε όση έκταση υπάρχει το τεκμήριο του άρθρου 1929, εκτός αν ο τρίτος γνώριζε την ανακρίβεια του κληρονομητηρίου, ή την υποβολή αίτησης για αφαίρεση ή κήρυξη ανισχύρου του πιστοποιητικού, ή τη δικαστική του ανάκληση ή τροποποίηση.

Jedes Rechtsgeschäft desjenigen, der im Erbschein als Erbe, Nacherbe, Vermächtnisnehmer oder Testamentsvollstrecker ausgewiesen ist, mit einem Dritten oder des Dritten gegenüber diesen Personen ist zugunsten des Dritten wirksam, soweit die Vermutung des Artikels 1929 reicht, es sei denn, der Dritte kannte die Unrichtigkeit des Erbscheins oder die Stellung eines Antrags auf Einziehung oder Kraftloserklärung der Bescheinigung oder deren gerichtliche Zurücknahme oder Änderung.

Αν το κληρονομητήριο που χορηγήθηκε είναι ανακριβές, το δικαστήριο της κληρονομίας διατάσσει την αφαίρεσή του με αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Με την αφαίρεση το κληρονομητήριο παύει να ισχύει.

Αν η αφαίρεση του κληρονομητηρίου δεν είναι αμέσως δυνατή, το δικαστήριο το κηρύσσει με απόφασή του ανίσχυρο. Περίληψη της απόφασης δημοσιεύεται στον τύπο σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην απόφαση. Η περίληψη καταχωρίζεται σε κάθε περίπτωση σε εφημερίδα της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του κληρονομουμένου. Όταν περάσει ένας (1) μήνας από την τελευταία καταχώριση, η απόφαση που κηρύσσει το κληρονομητήριο ανίσχυρο ισχύει για όλους.

Ist der erteilte Erbschein unrichtig, so ordnet das Nachlassgericht auf Antrag jedes rechtlich Interessierten dessen Einziehung an. Mit der Einziehung verliert der Erbschein seine Wirkung.

Ist die Einziehung des Erbscheins nicht sofort möglich, so erklärt ihn das Gericht durch Entscheidung für kraftlos. Ein Auszug der Entscheidung wird nach Maßgabe der in der Entscheidung getroffenen Bestimmungen in der Presse veröffentlicht. Der Auszug wird in jedem Fall in einer Zeitung des letzten Wohnsitzes oder Aufenthalts des Erblassers abgedruckt. Nach Ablauf eines (1) Monats seit der letzten Veröffentlichung wirkt die den Erbschein für kraftlos erklärende Entscheidung gegenüber jedermann.

Το δικαστήριο της κληρονομίας ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν είναι ανακριβές το κληρονομητήριο που χορηγήθηκε, και το ανακαλεί ή το τροποποιεί.

Das Nachlassgericht prüft von Amts wegen, ob der erteilte Erbschein unrichtig ist, und nimmt ihn zurück oder ändert ihn.

Αν το ίδιο αντικείμενο κληροδοτήθηκε σε περισσοτέρους και ο ένας εξέπεσε πριν ή μετά την επαγωγή, το μέρος του προσαυξάνει τις μερίδες των άλλων ανάλογα με το ποσοστό τους. Το ίδιο ισχύει και αν ο διαθέτης προσδιόρισε τις μερίδες τους. Αν μερικοί από τους κληροδόχους γράφηκαν στην ίδια μερίδα, η προσαύξηση χωρεί κατά προτίμηση μεταξύ τους.

Ist derselbe Gegenstand mehreren vermacht worden und ist einer von ihnen vor oder nach dem Anfall weggefallen, so wächst sein Anteil den Anteilen der übrigen im Verhältnis ihrer Quoten an. Dasselbe gilt, wenn der Erblasser ihre Anteile bestimmt hat. Sind einige der Vermächtnisnehmer auf denselben Anteil eingesetzt, so erfolgt die Anwachsung vorrangig unter ihnen.

Αν ο διαθέτης κληροδότησε απαίτησή του που εκπληρώθηκε πριν αποβιώσει και το αντικείμενό της υπάρχει ακόμα στην κληρονομία, σε περίπτωση αμφιβολίας λογίζεται ότι κληροδοτήθηκε το αντικείμενο αυτό. Αν η απαίτηση ήταν χρηματική, σε περίπτωση αμφιβολίας λογίζεται ότι κληροδοτήθηκε ίσο χρηματικό ποσό.

Hat der Erblasser eine Forderung vermacht, die vor seinem Tod erfüllt wurde, und ist ihr Gegenstand noch im Nachlass vorhanden, so gilt im Zweifel dieser Gegenstand als vermacht. War die Forderung auf Geld gerichtet, so gilt im Zweifel ein gleich hoher Geldbetrag als vermacht.

Ο κληροδόχος αποκτά με την κληροδοσία το ενοχικό δικαίωμα να απαιτήσει από τον βεβαρημένο την παροχή του αντικειμένου που κληροδοτήθηκε. Η αξίωση παραγράφεται μετά την πάροδο διετίας, η οποία αρχίζει μόλις λήξει το έτος εντός του οποίου ο κληροδόχος πληροφορήθηκε την ύπαρξη της αξίωσης. Σε κάθε περίπτωση, η αξίωση παραγράφεται μετά την πάροδο πέντε (5) ετών από τη δημοσίευση της διαθήκης. Αν ο διαθέτης συνιστά υπέρ του κληροδόχου δικαίωμα δουλείας σε ορισμένο πράγμα που του ανήκε κατά τον χρόνο του θανάτου του, ο κληροδόχος το αποκτά άμεσα και αυτοδικαίως με την επιφύλαξη του άρθρου 1198.

Der Vermächtnisnehmer erwirbt durch das Vermächtnis das schuldrechtliche Recht, vom Beschwerten die Leistung des vermachten Gegenstands zu verlangen. Der Anspruch verjährt nach Ablauf von zwei Jahren; die Frist beginnt mit dem Ablauf des Jahres, in dem der Vermächtnisnehmer vom Bestehen des Anspruchs Kenntnis erlangt hat. In jedem Fall verjährt der Anspruch nach Ablauf von fünf (5) Jahren seit der Veröffentlichung des Testaments. Bestellt der Erblasser zugunsten des Vermächtnisnehmers ein Dienstbarkeitsrecht an einer bestimmten Sache, die ihm zur Zeit seines Todes gehörte, so erwirbt der Vermächtnisnehmer es unmittelbar und von Rechts wegen, vorbehaltlich des Artikels 1198.

Αν η κληροδοσία συνίσταται σε απαλλαγή από εμπράγματο βάρος ή από υποχρέωση προς τον διαθέτη, ο κληροδόχος απαλλάσσεται αμέσως και αυτοδικαίως.

Besteht das Vermächtnis in der Befreiung von einer dinglichen Last oder von einer Verbindlichkeit gegenüber dem Erblasser, so wird der Vermächtnisnehmer unmittelbar und von Rechts wegen befreit.

Ο διαθέτης μπορεί, με διάταξή του, να ορίσει ότι, από ορισμένο χρονικό σημείο ή γεγονός που επέρχεται μετά την απόκτηση της κληροδοσίας, αυτό που κληροδοτήθηκε περιέρχεται σε άλλον (μετακληροδοσία). Τέτοια υποχρέωση δεν μπορεί να επιβληθεί στον μετακληροδόχο.

Der Erblasser kann durch Verfügung bestimmen, dass das Vermachte von einem bestimmten Zeitpunkt oder Ereignis an, das nach dem Erwerb des Vermächtnisses eintritt, einem anderen zufällt (Nachvermächtnis). Eine solche Verpflichtung kann dem Nachvermächtnisnehmer nicht auferlegt werden.

Αν κατά τη βούληση του διαθέτη το αντικείμενο που κληροδοτήθηκε πρέπει να μείνει για πάντα στη δική του οικογένεια, θεωρούνται ότι έχουν τιμηθεί με κληροδοσία κατά υποκατάσταση εκείνοι που θα κληρονομούσαν εξ αδιαθέτου τον διαθέτη κατά τον χρόνο του θανάτου του βεβαρημένου αρχικού κληροδόχου.

Soll nach dem Willen des Erblassers der vermachte Gegenstand für immer in seiner eigenen Familie bleiben, so gelten diejenigen als im Wege der Ersatzberufung mit einem Vermächtnis bedacht, die den Erblasser zur Zeit des Todes des beschwerten ursprünglichen Vermächtnisnehmers gesetzlich beerben würden.

Αν ο κληρονομούμενος με διάταξη τελευταίας βούλησης υποχρεώνει τον τιμώμενο στην τήρηση ορισμένης συμπεριφοράς, σε περίπτωση αμφιβολίας θεωρείται ότι έχει συσταθεί τρόπος.

Αν η τελευταία διάταξη περιέχει τρόπο, εφαρμόζονται αναλόγως τα άρθρα 1774, 1934, 1935, 1940, 1941, 1946, 1947, 1956 και 1969.

Verpflichtet der Erblasser den Bedachten durch Verfügung von Todes wegen zu einem bestimmten Verhalten, so gilt im Zweifel eine Auflage als angeordnet.

Enthält die Verfügung von Todes wegen eine Auflage, so finden die Artikel 1774, 1934, 1935, 1940, 1941, 1946, 1947, 1956 und 1969 entsprechende Anwendung.

Ο διαθέτης μπορεί να ορίσει στη διαθήκη εκτελεστές ένα (1) ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Μπορεί ακόμη να αναθέσει στον εκτελεστή να ορίσει συνεκτελεστές ή διαδόχους του. Εκτελεστής μπορεί να ορισθεί και με κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

Der Erblasser kann im Testament eine (1) oder mehrere natürliche oder juristische Personen zu Vollstreckern ernennen. Er kann ferner dem Vollstrecker übertragen, Mitvollstrecker oder Nachfolger zu bestimmen. Ein Vollstrecker kann auch durch Erbvertrag von Todes wegen ernannt werden. In diesem Fall finden die Vorschriften dieses Kapitels entsprechende Anwendung.

Έργο του εκτελεστή είναι η εκτέλεση των διατάξεων της διαθήκης.

Ο εκτελεστής έχει δικαίωμα να επιχειρήσει κάθε πράξη την οποία ρητά επέτρεψε ο διαθέτης ή είναι απαραίτητη για την εκτέλεση των διατάξεών του. Ο εκτελεστής διαθήκης έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται ολόκληρη την κληρονομία ή μέρος αυτής, αν τούτο είναι απαραίτητο για την εκτέλεση των διατάξεων της διαθήκης ή και ανεξάρτητα από αυτό, αν τούτο όρισε ο διαθέτης. Εκτελεστής που έχει ορισθεί με κληρονομική σύμβαση αιτία θανάτου έχει μόνο τις εξουσίες που ορίζονται σε αυτή.

Aufgabe des Vollstreckers ist die Vollziehung der Verfügungen des Testaments.

Der Vollstrecker ist berechtigt, jede Handlung vorzunehmen, die der Erblasser ausdrücklich gestattet hat oder die zur Vollziehung seiner Verfügungen erforderlich ist. Der Testamentsvollstrecker ist berechtigt, den gesamten Nachlass oder einen Teil davon zu verwalten, wenn dies zur Vollziehung der Verfügungen des Testaments erforderlich ist oder, auch unabhängig davon, wenn der Erblasser dies bestimmt hat. Ein durch Erbvertrag von Todes wegen ernannter Vollstrecker hat nur die darin bestimmten Befugnisse.

—

—

Αν στις περιπτώσεις του άρθρου 1987 χρειάζεται να εκποιηθούν ακίνητα της κληρονομίας ή κινητά σημαντικής αξίας σε σχέση με την κληρονομία ή δημόσια χρεόγραφα ή μετοχές ή ομολογίες ανώνυμων εταιρειών ή να συνομολογηθεί δάνειο ή συμβιβασμός ή να γίνει δαπάνη που υπερβαίνει την αξία του αντικειμένου μικροδιαφοράς κατά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο εκτελεστής διαθήκης ενημερώνει προηγουμένως τον κληρονόμο και του τάσσει προθεσμία δύο (2) μηνών για να δηλώσει αν συναινεί. Εφόσον ο κληρονόμος συναινεί, μετά την επιχείρηση της πράξης ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας.

Αν ο κληρονόμος δεν συναινεί ή παρέλθει άπρακτη η προθεσμία που του τάχθηκε, ο εκτελεστής διαθήκης μπορεί να επιχειρήσει την πράξη ύστερα από άδεια του δικαστηρίου της κληρονομίας. Το δικαστήριο ακούει προηγουμένως τον κληρονόμο, εφόσον αυτό δεν είναι αδύνατο ή ιδιαίτερα δύσκολο. Στην περίπτωση αυτή ο κληρονόμος ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας.

Αν ο εκτελεστής διαθήκης επιχειρήσει τις πράξεις της παρ. 1 χωρίς να ειδοποιήσει προηγουμένως τον κληρονόμο ή χωρίς τη συναίνεσή του ή χωρίς την άδεια του δικαστηρίου, ευθύνεται ο ίδιος για τις υποχρεώσεις της κληρονομιάς εις ολόκληρον με τον κληρονόμο. Δικαίωμα αναγωγής του εκτελεστή κατά του κληρονόμου αποκλείεται.

Ist in den Fällen des Artikels 1987 die Veräußerung von Nachlassgrundstücken oder von im Verhältnis zum Nachlass wertvollen beweglichen Sachen oder von Staatsschuldverschreibungen, Aktien oder Schuldverschreibungen von Aktiengesellschaften erforderlich oder der Abschluss eines Darlehens oder eines Vergleichs oder eine Aufwendung, die den Streitwert der Bagatellsachen nach der Zivilprozessordnung übersteigt, so unterrichtet der Testamentsvollstrecker zuvor den Erben und setzt ihm eine Frist von zwei (2) Monaten zur Erklärung, ob er zustimmt. Stimmt der Erbe zu, so haftet er nach Vornahme der Handlung auch mit seinem Eigenvermögen für die Nachlassverbindlichkeiten.

Stimmt der Erbe nicht zu oder verstreicht die ihm gesetzte Frist fruchtlos, so kann der Testamentsvollstrecker die Handlung nach Genehmigung des Nachlassgerichts vornehmen. Das Gericht hört zuvor den Erben an, sofern dies nicht unmöglich oder besonders schwierig ist. In diesem Fall haftet der Erbe auch mit seinem Eigenvermögen für die Nachlassverbindlichkeiten.

Nimmt der Testamentsvollstrecker die Handlungen des Absatzes 1 vor, ohne den Erben zuvor zu benachrichtigen oder ohne dessen Zustimmung oder ohne Genehmigung des Gerichts, so haftet er selbst für die Nachlassverbindlichkeiten gesamtschuldnerisch mit dem Erben. Ein Rückgriffsrecht des Vollstreckers gegen den Erben ist ausgeschlossen.

—

Αν η περιουσία για την οποία έχει ορισθεί εκτελεστής διαθήκης περιέρχεται σε ανήλικο που τελεί υπό επιτροπεία ή σε ενήλικο που τελεί υπό δικαστική συμπαράσταση, αυτή υπόκειται στη διαχείριση του επιτρόπου ή του δικαστικού συμπαραστάτη, εκτός αν ο κληρονομούμενος όρισε με τη διαθήκη του ρητά ότι η περιουσία υπόκειται στη διαχείριση του εκτελεστή διαθήκης. Στην περίπτωση αυτή ο εκτελεστής διαθήκης υπάγεται στις διατυπώσεις και δεσμεύσεις της επιτροπείας ή της δικαστικής συμπαράστασης. Αντίθετη διάταξη της διαθήκης είναι άκυρη.

Fällt das Vermögen, für das ein Testamentsvollstrecker ernannt wurde, einem unter Vormundschaft stehenden Minderjährigen oder einem unter gerichtlicher Betreuung stehenden Volljährigen zu, so unterliegt es der Verwaltung des Vormunds oder des gerichtlichen Betreuers, es sei denn, der Erblasser hat in seinem Testament ausdrücklich bestimmt, dass das Vermögen der Verwaltung des Testamentsvollstreckers unterliegt. In diesem Fall unterliegt der Testamentsvollstrecker den Förmlichkeiten und Bindungen der Vormundschaft oder der gerichtlichen Betreuung. Eine entgegenstehende Verfügung des Testaments ist nichtig.

Για σπουδαίους λόγους και ιδίως για βαριά παράβαση των καθηκόντων του ή ανικανότητα για διαχείριση το δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση όποιου έχει έννομο συμφέρον, να παύσει τον εκτελεστή, αφού προηγουμένως τον ακούσει, αν αυτό δεν είναι αδύνατο ή ιδιαίτερα δύσκολο.

Το λειτούργημα του εκτελεστή παύει αν ο κληρονόμος παρέχει επαρκή εγγύηση, κατά την κρίση του δικαστηρίου, ότι θα εκτελέσει τις διατάξεις της διαθήκης, για τις οποίες ορίσθηκε ο εκτελεστής.

Aus wichtigen Gründen, insbesondere wegen einer schweren Pflichtverletzung oder der Unfähigkeit zur Verwaltung, kann das Gericht auf Antrag jedes rechtlich Interessierten den Vollstrecker entlassen, nachdem es ihn zuvor angehört hat, sofern dies nicht unmöglich oder besonders schwierig ist.

Das Amt des Vollstreckers endet, wenn der Erbe nach Beurteilung des Gerichts hinreichende Sicherheit dafür leistet, dass er die Verfügungen des Testaments vollziehen wird, für die der Vollstrecker ernannt wurde.

—

Το λειτούργημα του εκτελεστή παύει με τον θάνατο ή την επερχόμενη πλήρη ή περιορισμένη ανικανότητά του για δικαιοπραξία. Το λειτούργημα του εκτελεστή παύει επίσης με την εκτέλεση των διατάξεων της διαθήκης, με την παρέλευση του προβλεπόμενου στη διαθήκη χρόνου και, σε κάθε περίπτωση, μετά την παρέλευση τριάντα (30) ετών από τον θάνατο του διαθέτη.

Das Amt des Vollstreckers endet mit seinem Tod oder mit dem nachträglichen Eintritt seiner vollständigen oder beschränkten Geschäftsunfähigkeit. Das Amt des Vollstreckers endet ferner mit der Vollziehung der Verfügungen des Testaments, mit dem Ablauf der im Testament vorgesehenen Zeit und in jedem Fall nach Ablauf von dreißig (30) Jahren seit dem Tod des Erblassers.

—

Για σπουδαίους λόγους και ιδίως για βαριά παράβαση των καθηκόντων του ή ανικανότητα για διαχείριση το δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση όποιου έχει έννομο συμφέρον, να παύσει τον εκτελεστή, αφού προηγουμένως τον ακούσει, αν αυτό δεν είναι αδύνατο ή ιδιαίτερα δύσκολο.

Το λειτούργημα του εκτελεστή παύει αν ο κληρονόμος παρέχει επαρκή εγγύηση, κατά την κρίση του δικαστηρίου, ότι θα εκτελέσει τις διατάξεις της διαθήκης, για τις οποίες ορίσθηκε ο εκτελεστής.

Aus wichtigen Gründen, insbesondere wegen einer schweren Pflichtverletzung oder der Unfähigkeit zur Verwaltung, kann das Gericht auf Antrag jedes rechtlich Interessierten den Vollstrecker entlassen, nachdem es ihn zuvor angehört hat, sofern dies nicht unmöglich oder besonders schwierig ist.

Das Amt des Vollstreckers endet, wenn der Erbe nach Beurteilung des Gerichts hinreichende Sicherheit dafür leistet, dass er die Verfügungen des Testaments vollziehen wird, für die der Vollstrecker ernannt wurde.

—